Επειδή έγιναν μερικά σχόλια για το περιεχόμενο αυτού του blog αλλά και την ονομασία του σχετικά με το δικαίωμα να εμφανίζονται ή να αναφέρονται μερικά πράγματα , θέλουμε να απαντήσουμε τα εξής :
1. Σύμφωνα με τον νόμο "Περί πνευματικής Ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων" (Ν. 2121/1993 ) άδεια απαιτείται για την δημοσίευση "υλικών φορέων εικόνας" από τον "παραγωγό" αυτού του υλικού . Στο άρθρο 47 .2 , του ιδίου νόμου αναφέρεται :"Ως παραγωγός υλικού φορέα εικόνας νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο με πρωτοβουλία και ευθύνη του οποίου πραγματοποιείται η πρώτη εγγραφή σειράς εικόνων." Οι φωτογραφίες έχουν βγεί από τον δημιουργό του blog και κατά συνέπεια ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να απαγορεύσει τη δημοσίευσή τους.
2. Το blog (ιστολόγιο) έχει την ονομασία ΚΑΛΥΜΝΟΣ , ουδέποτε ονομαζόταν διαφορετικά και όπως αναφέρεται και στην εισαγωγή απευθύνεται σε όλους τους Καλύμνιους και όχι σε κάποιους "μίας συγκεκριμένης περιοχής" και από την αρχή φέρει το σήμα των CREATIVE COMMONS , διότι από την δημιουργία του (Μάρτιος 2008) εκδόθηκε σχετική άδεια (κλικ στο εικονίδιο) . Καί αυτό λοιπόν είναι πνευματική ιδιοκτησία του δημιουργού του!
3. Ο σύνδεσμος http://sylogoskalymnion.blogspot.com/ ΔΕΝ ήταν και ούτε είναι πουθενά καταχωρημένος ως copyright και σε καμμία περίπτωση ΔΕΝ αναφέρεται σε συγκεκριμένη περιοχή . Και αυτός είναι πνευματική ιδιοκτησία του δημιουργού του!
Παρ' όλα αυτά , εμείς ΔΕΝ θα κρίνουμε τους οποιους επικριτές αυτού του ιστολογίου , που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο προσπαθούν να εμποδίσουν την λειτουργία του. Θα συνεχίσουμε να προβάλουμε ΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ και τα θέματα που την αφορούν .
28.3.09
ΑΚΤΟΠΛΟΪΚΟ
Μετά από διαλογική συζήτηση αποφασίστηκε ομόφωνα (σ.σ. στο Νομ. Συμβούλιο)να ασκηθεί πίεση στην εταιρία Αγούδημος (G.A Ferries) απευθείας και μέσω του Υπουργείου, για την άμεση αντικατάσταση του πλοίου «ΜΙΛΕΝΑ» με το πλοίο «ΡΟΔΑΝΘΗ» ή το «ΑΝΘΗ-ΜΑΡΙΝΑ»Μου θυμίζει το σχετικό ανέκδοτο με τον Γερμανό - Ναζί διοικητή του στρατοπέδου συγκέντρωσης , που απευθυνώμενος στους ρακένδυτους Εβραίους αιχμαλώτους , τους ανακοίνωσε με "μεγαλοσύνη" : -Άντε τυχερούληδες , σήμερα θα αλλάξετε ρούχα ! Εσύ μ' αυτόν , εσυ μέ τον διπλανό σου κ.ο.κ ......
Είναι δυνατόν το πρόβλημα που ταλαιπωρεί τόσα χρόνια τα Δωδεκάνησα (και την Κάλυμνο) να λέμε ότι θα λυθεί έτσι ; Χτίζεται καινούργιο σπίτι με υλικά κατεδαφίσεων ; Τον "κοσμάκη" τον ρώτησε κανένας , που μολίς πιάσει το πλοίο λιμάνι και βγεί από τα (συκγεκριμένα) πλοία ... φιλάει τη στεριά που τα κατάφερε και κάνει το σταυρό του , που για 'αλλη μια φορά μπόρεσε να την "σκαπουλάρει" ;
Δεν λύνεται έτσι το πρόβλημα !
Πλοία υπάρχουν , χρήμα για επιδοτήσεις "μοιράζεται" αφειδώς - αλλά τα συμφέροντα , συμφέροντα !
Εν τέλει η άγονη γραμμή δεν είναι και τόσο άγονη· αντιθέτως, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί χρυσοφόρα.
Τυπικά και με το γράμμα του νόμου άγονος είναι ο προορισμός ο οποίος δεν παρουσιάζει κανένα εμπορικό ενδιαφέρον - συνήθως αυτό το εμπορικό ενδιαφέρον καθορίζεται από την ετήσια κίνηση επιβατών και οχημάτων που καταγράφει. Στην πραγματικότητα όμως ο χαρακτηρισμός ενός προορισμού ως άγονου έχει να κάνει με το πώς τον αντιμετωπίζουν οι ακτοπλοϊκές εταιρείες.
Αν για κάποιον προορισμό - παρ' ότι διαθέτει όλα τα στοιχεία που μπορούν να τον κατατάξουν στη λίστα της άγονης γραμμής - βρεθεί έστω και μία εταιρεία να δρομολογήσει πλοίο της, τότε ο προορισμός παύει να θεωρείται άγονος και αυτόματα παύουν να ισχύουν για αυτόν οι κρατικές επιδοτήσεις. Στον αντίποδα, κάθε προορισμός για τον οποίο δεν εκδηλώνεται κανένα ενδιαφέρον αυτόματα εισέρχεται στη λίστα της άγονης γραμμής.
Ετσι φθάσαμε από τις 18 άγονες γραμμές του 1991 στις 70 και πλέον του 2007 και ουδείς βεβαίως είναι σε θέση να γνωρίζει αν θα παραμείνουν στον αριθμό αυτόν . Αρκεί δηλαδή να συμφωνήσουν όλες οι ακτοπλοϊκές εταιρείες να μη δρομολογήσουν την επόμενη περίοδο πλοίο τους στη γραμμή, π.χ., Πειραιάς - Πάρος, για να μπει αυτόματα η εν λόγω γραμμή στις άγονες! Οι περισσότεροι πλοιοκτήτες επιλέγουν να απέχουν από τη διαδικασία των διαγωνισμών εκτιμώντας ότι η αδυναμία της πολιτείας να καλύψει τις μεταφορικές ανάγκες των μικρών νησιών θα την εξαναγκάσει να αυξήσει τα σχετικά κονδύλια.
Ως τώρα στην πράξη αποδεικνύεται ότι οι πλοιοκτήτες ξέρουν τι κάνουν, καθώς κάθε φορά που αρνούνται να μετάσχουν στη διαδικασία των διαγωνισμών για τις άγονες γραμμές οι επιδοτήσεις αυξάνονται. Έτσι φθάσαμε από το 1,3 εκατ. ευρώ του 1991 στα 53 εκατ. ευρώ του 2007 και στα 70 και πλέον εκατ. ευρώ του 2008.
Οι κρατικές επιδοτήσεις (αποζημιώσεις κατά τους ακτοπλόους) και κυρίως οι διαδικασίες μέσω των οποίων οι επιδοτήσεις αυτές μοιράζονται στον κλάδο έχουν συμβάλει καθοριστικά στη δημιουργία μιας νέας μορφής ακτοπλοΐας, της λεγόμενης «ακτοπλοΐας της άγονης γραμμής».
Όπως είναι φυσικό, αυτή η «νέα» ακτοπλοΐα διαθέτει και τους δικούς της πρωταγωνιστές, εκείνους δηλαδή που διάγουν τον ακτοπλοϊκό τους βίο επιδοτούμενοι και μόνον !
26.3.09
Σημαντική επιτυχία της Ελληνικης Ομογένειας για την Κύπρο!
Με παρέμβαση της ελληνοαμερικανικής ομογένειας προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, απετράπη η συνάντηση του Τουρκοκύπριου ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ με την Αμερικανίδα υπουργό Χίλαρι Κλίντον.
Σημαντικό ρόλο στη συγκεκριμένη ενέργεια έπαιξε ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής, κ Δημήτριος, ο οποίος μετέφερε στην Χίλαρι Κλίντον τη δυσαρέσκεια της ομογένειας σχετικά με την επικείμενη επίσκεψη του Τουρκοκύπριου ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στην Ουάσινγκτον. Με επιστολή τους προς τον Αμερικανό πρόεδρο, Μπαράκ Ομπάμα, και τον αντιπρόεδρο, Τζο Μπάιντεν, στελέχη της ελληνοαμερικανικής κοινότητας τους κάλεσαν να παρέμβουν για να ανατρέψουν αποφάσεις αξιωματούχων της κυβέρνησής τους που «υιοθετούν και επεκτείνουν ακόμη περισσότερο» το δόγμα Μπους στο Κυπριακό, το οποίο είναι «αντίθετο στις διακηρυγμένες θέσεις» τους.
Ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, ο οποίος πρόκειται να επισκεφθεί τις ΗΠΑ, κατέβαλε προσπάθειες για να εξασφαλίσει συνάντηση με την Χίλαρι Κλίντον, έχοντας μάλιστα και τη συνδρομή του Τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
25.3.09
"Έχω μια αδελφή ..."
Όλοι όσοι υπηρετήσαμε τη θητεία μας , τραγουδήσαμε το εμβατήριο "έχω μια 'δελφή , κουκλίτσα αληθινή - την λένε Βόρειο Ήπειρο, την αγαπώ πολύ" ...
Τώρα πιά , θα πρέπει να το ξεχάσουμε ! Ο λόγος ?
Η υπογραφή μυστικής συμφωνίας με την γείτονα Αλβανία !
Η υπογραφή της συμφωνίας πραγματοποιήθηκε πριν από τρεις ημέρες και προκάλεσε απορίες, σχόλια και ερωτήματα, καθώς καλύφθηκε από πέπλο μυστικότητας και απόκρυψης των πραγματικών στοιχείων και παραμέτρων που οδήγησαν στην υπογραφή.
Η υπογραφή, λοιπόν, της Συμφωνίας Οριοθέτησης της αιγιαλίτιδας ζώνης και τις υφαλοκρηπίδας Ελλάδας - Αλβανίας έχει δύο όψεις:
Τη θετική, γιατί αναγνωρίζονται κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα στην αιγιαλίτιδα ζώνη και την υφαλοκρηπίδα –αντιστοίχως– στα νησιά Κέρκυρα, Οθωνοί, Ερεικούσα, όπως επίσης και στις μικρές βραχονησίδες που βρίσκονται στην περιοχή.
Σημειώνεται ότι η αναγνώριση αυτή, ειδικά για τους Οθωνούς, δεν ήταν αυτονόητη, καθώς σε παρόμοια διαδικασία οριοθέτησης των ζωνών αυτών με την Ιταλία, η Ελλάδα είχε δεχτεί την απαίτηση της Ιταλίας για περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων αναφορικά με την υφαλοκρηπίδα του συγκεκριμένου νησιού. Υπό την πίεση όμως υψηλόβαθμων στρατιωτικών παραγόντων, που συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις, η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών μετέβαλε στάση και λογική, εγκαταλείποντας την υποχωρητικότητα που είχε επιδείξει έναντι των ιταλών διαπραγματευτών.
Για την ελληνοαλβανική συμφωνία,
όπως πληροφορηθήκαμε , από στρατιωτικούς παράγοντες, καθώς όπως προαναφέραμε το ΥΠΕΞ έχει επιβάλει εμπάργκο στη σχετική πληροφόρηση, η αλβανική νήσος Σάσωνα, καθώς και οι παρακείμενες μικρές βραχονησίδες, συμφωνήθηκε να έχουν υφαλοκρηπίδα. Η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε δηλαδή να έχει το αλβανικό κράτος από εδώ και στο εξής πλήρη δικαιώματα επί της υφαλοκρηπίδας των νήσων αυτών!
Η αρνητική όψη της υποθέσεως αυτή έχει να κάνει με το γεγονός ότι το αλβανικό κράτος, με την υπογραφή της προαναφερθείσας συμφωνίας, κατοχυρώνει πλήρως τα χερσαία σύνορα με την Ελλάδα βάσει του Πρωτοκόλλου της Φλωρεντίας του 1925. Ήταν αυτό ο διακαής πόθος
όλων των αλβανικών κυβερνήσεων μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ιδιαίτερα του Εμβέρ Χότζα.
Η αναγνώριση των χερσαίων συνόρων, που είναι απότοκος της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών, κλείνει την πόρτα στη διεκδίκηση εκ μέρους της Ελλάδας της κατοχύρωσης των δικαιωμάτων των Βορειοηπειρωτών βάσει κανόνων και συνθηκών του ΟΗΕ. Στην ουσία μάλιστα ακυρώνει την προσπάθεια για καταστατική αυτονομία περιοχών της Βορείου Ηπείρου. Προσπάθεια που ενθάρρυναν και τροφοδοτούσαν συνεχώς και αδιαλείπτως μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες που κυβέρνησαν τον τόπο, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Κωνταντίνος Τσαλδάρης, ο Νικόλαος Πλαστήρας, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Γεώργιος Παπανδρέου και υπό διαφορετικούς όρους και ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Έχει μείνει ιστορικός ο λόγος του Γεωργίου Παπανδρέου στην ελληνική Βουλή, στον οποίο είχε επισημάνει μεταξύ άλλων:
«Η Βόρειος Ήπειρος αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ελληνικής πατρίδος, καθηγιασμένο από τους τάφους των
ηρώων μας. Εκείνο, πάντως, το οποίο οφείλουν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις να γνωρίζουν είναι ότι το Βορειοηπειρωτικό υφίσταται! Και εκείνο το οποίο απαγορεύεται εις τον αιώνα είναι η απάρνηση του ιερού αυτού αιτήματος! Η διεκδίκησή μας για τη Βόρειο Ήπειρο είναι ιερά και απαραβίαστη».
Δεν πρέπει να διαφύγει την προσοχή μας πως, με τη συμφωνία που αποκαλύπτουμε, η Ελλάδα χάνει και το τελευταίο διαπραγματευτικό χαρτί που είχε στη φαρέτρα της προκειμένου να αναγκαστεί η αλβανική πλευρά να κατοχυρώσει τα προβλεπόμενα από το Διεθνές Δίκαιο δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών.
Άλλη μία επικίνδυνη πτυχή αφορά στην υλοποίηση του συμφώνου φιλίας-συνεργασίας και καλής γειτονίας που είχε υπογράψει το 1996 ο τότε ΥΠΕΞ Θόδωρος Πάγκαλος με τον αλβανό ομόλογό του Άλφρεντ Σερέκι.
Το σύμφωνο αυτό παρέμεινε μέχρι σήμερα ανενεργό, καθώς μεταξύ άλλων προέβλεπε την «τακτοποίηση» των εκκρεμοτήτων των περιουσιών «που έχουν οι υπήκοοι του ενός μέρους στην επικράτεια του άλλου». Είναι αυτή η παράγραφος που εκμεταλλεύονται οι Τσάμηδες για να επιμένουν στις ανιστόρητες απαιτήσεις τους στην Ελλάδα.
Να σημειωθεί εδώ ότι έχει προκαλέσει αλγεινή εκτύπωση στις βορειοηπειρωτικές οργανώσεις η ταχύτητα με την οποία κινήθηκε η ΥΠΕΞ Ντόρα Μπακογιάννη στο συγκεκριμένο ζήτημα, κάτι που δεν έχει κάνει αντιστοίχως έναντι άλλων καυτών εκκρεμοτήτων της εξωτερικής μας πολιτικής. Θεωρείται δε αυτό απότοκος της έντονης δράσης του αμερικανικού παράγοντα και της αντίληψης που έχει για τον τρόπο και τα μέσα που πρέπει να χρησιμοποιηθούν ώστε να «τακτοποιηθούν» άμεσα όλες οι «βαλκανικές εκκρεμότητες» που στέκονται εμπόδιο στην αμερικανική πολιτική.
Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι οι βορειοηπειρωτικές οργανώσεις είναι αποφασισμένες να αντιδράσουν έντονα –και όχι μόνον αυτές– στην κύρωση της συμφωνίας από την ελληνική Βουλή.
Τώρα πιά , θα πρέπει να το ξεχάσουμε ! Ο λόγος ?
Η υπογραφή μυστικής συμφωνίας με την γείτονα Αλβανία !
Η υπογραφή της συμφωνίας πραγματοποιήθηκε πριν από τρεις ημέρες και προκάλεσε απορίες, σχόλια και ερωτήματα, καθώς καλύφθηκε από πέπλο μυστικότητας και απόκρυψης των πραγματικών στοιχείων και παραμέτρων που οδήγησαν στην υπογραφή.
Η υπογραφή, λοιπόν, της Συμφωνίας Οριοθέτησης της αιγιαλίτιδας ζώνης και τις υφαλοκρηπίδας Ελλάδας - Αλβανίας έχει δύο όψεις:
Τη θετική, γιατί αναγνωρίζονται κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα στην αιγιαλίτιδα ζώνη και την υφαλοκρηπίδα –αντιστοίχως– στα νησιά Κέρκυρα, Οθωνοί, Ερεικούσα, όπως επίσης και στις μικρές βραχονησίδες που βρίσκονται στην περιοχή.
Σημειώνεται ότι η αναγνώριση αυτή, ειδικά για τους Οθωνούς, δεν ήταν αυτονόητη, καθώς σε παρόμοια διαδικασία οριοθέτησης των ζωνών αυτών με την Ιταλία, η Ελλάδα είχε δεχτεί την απαίτηση της Ιταλίας για περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων αναφορικά με την υφαλοκρηπίδα του συγκεκριμένου νησιού. Υπό την πίεση όμως υψηλόβαθμων στρατιωτικών παραγόντων, που συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις, η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών μετέβαλε στάση και λογική, εγκαταλείποντας την υποχωρητικότητα που είχε επιδείξει έναντι των ιταλών διαπραγματευτών.
Για την ελληνοαλβανική συμφωνία,
όπως πληροφορηθήκαμε , από στρατιωτικούς παράγοντες, καθώς όπως προαναφέραμε το ΥΠΕΞ έχει επιβάλει εμπάργκο στη σχετική πληροφόρηση, η αλβανική νήσος Σάσωνα, καθώς και οι παρακείμενες μικρές βραχονησίδες, συμφωνήθηκε να έχουν υφαλοκρηπίδα. Η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε δηλαδή να έχει το αλβανικό κράτος από εδώ και στο εξής πλήρη δικαιώματα επί της υφαλοκρηπίδας των νήσων αυτών!
Η αρνητική όψη της υποθέσεως αυτή έχει να κάνει με το γεγονός ότι το αλβανικό κράτος, με την υπογραφή της προαναφερθείσας συμφωνίας, κατοχυρώνει πλήρως τα χερσαία σύνορα με την Ελλάδα βάσει του Πρωτοκόλλου της Φλωρεντίας του 1925. Ήταν αυτό ο διακαής πόθος
όλων των αλβανικών κυβερνήσεων μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ιδιαίτερα του Εμβέρ Χότζα.
Η αναγνώριση των χερσαίων συνόρων, που είναι απότοκος της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών, κλείνει την πόρτα στη διεκδίκηση εκ μέρους της Ελλάδας της κατοχύρωσης των δικαιωμάτων των Βορειοηπειρωτών βάσει κανόνων και συνθηκών του ΟΗΕ. Στην ουσία μάλιστα ακυρώνει την προσπάθεια για καταστατική αυτονομία περιοχών της Βορείου Ηπείρου. Προσπάθεια που ενθάρρυναν και τροφοδοτούσαν συνεχώς και αδιαλείπτως μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες που κυβέρνησαν τον τόπο, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Κωνταντίνος Τσαλδάρης, ο Νικόλαος Πλαστήρας, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Γεώργιος Παπανδρέου και υπό διαφορετικούς όρους και ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Έχει μείνει ιστορικός ο λόγος του Γεωργίου Παπανδρέου στην ελληνική Βουλή, στον οποίο είχε επισημάνει μεταξύ άλλων:
«Η Βόρειος Ήπειρος αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ελληνικής πατρίδος, καθηγιασμένο από τους τάφους των
ηρώων μας. Εκείνο, πάντως, το οποίο οφείλουν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις να γνωρίζουν είναι ότι το Βορειοηπειρωτικό υφίσταται! Και εκείνο το οποίο απαγορεύεται εις τον αιώνα είναι η απάρνηση του ιερού αυτού αιτήματος! Η διεκδίκησή μας για τη Βόρειο Ήπειρο είναι ιερά και απαραβίαστη».
Δεν πρέπει να διαφύγει την προσοχή μας πως, με τη συμφωνία που αποκαλύπτουμε, η Ελλάδα χάνει και το τελευταίο διαπραγματευτικό χαρτί που είχε στη φαρέτρα της προκειμένου να αναγκαστεί η αλβανική πλευρά να κατοχυρώσει τα προβλεπόμενα από το Διεθνές Δίκαιο δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών.
Άλλη μία επικίνδυνη πτυχή αφορά στην υλοποίηση του συμφώνου φιλίας-συνεργασίας και καλής γειτονίας που είχε υπογράψει το 1996 ο τότε ΥΠΕΞ Θόδωρος Πάγκαλος με τον αλβανό ομόλογό του Άλφρεντ Σερέκι.
Το σύμφωνο αυτό παρέμεινε μέχρι σήμερα ανενεργό, καθώς μεταξύ άλλων προέβλεπε την «τακτοποίηση» των εκκρεμοτήτων των περιουσιών «που έχουν οι υπήκοοι του ενός μέρους στην επικράτεια του άλλου». Είναι αυτή η παράγραφος που εκμεταλλεύονται οι Τσάμηδες για να επιμένουν στις ανιστόρητες απαιτήσεις τους στην Ελλάδα.
Να σημειωθεί εδώ ότι έχει προκαλέσει αλγεινή εκτύπωση στις βορειοηπειρωτικές οργανώσεις η ταχύτητα με την οποία κινήθηκε η ΥΠΕΞ Ντόρα Μπακογιάννη στο συγκεκριμένο ζήτημα, κάτι που δεν έχει κάνει αντιστοίχως έναντι άλλων καυτών εκκρεμοτήτων της εξωτερικής μας πολιτικής. Θεωρείται δε αυτό απότοκος της έντονης δράσης του αμερικανικού παράγοντα και της αντίληψης που έχει για τον τρόπο και τα μέσα που πρέπει να χρησιμοποιηθούν ώστε να «τακτοποιηθούν» άμεσα όλες οι «βαλκανικές εκκρεμότητες» που στέκονται εμπόδιο στην αμερικανική πολιτική.
Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι οι βορειοηπειρωτικές οργανώσεις είναι αποφασισμένες να αντιδράσουν έντονα –και όχι μόνον αυτές– στην κύρωση της συμφωνίας από την ελληνική Βουλή.
Ανθρώπινες στιγμές των ηρώων του '21
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΧΗΤα όνειρα του Κολοκοτρώνη
Ο Κολοκοτρώνης είχε κάποιες δεισιδαιμονίες, όπως όλοι σχεδόν οι κλέφτες και οι αρματολοί. Διηγούνταν πολλά θαύματα της πλατομαντείας και πίστευε κάποτε στα όνειρα.
Οταν ονειρευόταν συνοδεία γάμου, εξηγούσε το όνειρο ότι είναι Τούρκοι.
Και αν μεν προχωρούσαν, δεν έμελλε να πολεμήσουν. Αν όμως έστεκαν και χόρευε μαζί τους, τότε σήμαινε ότι θα είχε πόλεμο. Και άρχιζε τις προετοιμασίες.
ΤΑ ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ
Τουρκοπελέκας ο Νικηταράς, γερο-Τσεκούρας ο Καρατάσος
Οι μεγάλοι καπεταναίοι της επανάστασης είχαν διάφορα παρατσούκλια μεταξύ τους. Τον Οδυσσέα Ανδρούτσο τον έλεγαν οι φίλοι του Γερο-Χουλιάρα για τις πονηριές και τα ξαφνιάσματά του. Γέροντα λέγανε τον Γκούρα για τη φρονιμάδα του. Τον Κολοκοτρώνη τον φώναζαν «γύφτο» για το μαυριδερό χρώμα του. «Γύφτο» λέγανε και τον Καραϊσκάκη. «Γύφτο, γύφτο», έγραφε στον Καραϊσκάκη ο Κολοκοτρώνης στις 22 Ιανουαρίου 1827. «Στοχάσου γιατί έχεις να κάνεις με σόι γύφτικο». Και εννοούσε το δικό του το σόι, το κολοκοτρωναίικο.
Γερο-Τσεκούρας ήταν ο γερο-Καρατάσος για τη σκληρότητά του. Τον Νικηταρά, μετά τη μάχη στα Δερβενάκια και την καταστροφή του Δράμαλη, τα παλικάρια τον φώναζαν Τουρκοπελέκα. Το έξυπνο αυτό παρατσούκλι θυμίζει το πατρικό όνομα του αγωνιστή, που καταγόταν από το χωριό Τουρκολέκκα.
Τον Κολοκοτρώνη ο λαός τον φώναζε Γέρο και Γέρο του Μοριά. Αυτό από αγάπη και σεβασμό για την εξυπνάδα του.
Ο Κίτσος Τζαβέλας, μετά την αποτυχία του στην εξέγερση της Ηπείρου το 1854, καταλήφθηκε από μελαγχολία και άρχισε να πίνει λίγο ρακί περισσότερο. Οι σκληροί εχθροί του τον ονομάτισαν Κίτσο-Παγούρα.
Ο στρατηγός Τζορτζ, αν και διορισμένος αρχιστράτηγος, δεν έβγαινε να πολεμήσει κατά την πολιορκία της Ακρόπολης των Αθηνών. Ηταν κλεισμένος σε μια γολέτα στον Πειραιά. Τα παλικάρια του Καραϊσκάκη τού κόλλησαν το παρατσούκλι Καπετάν Γολέτας.
Θ. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
Εμένα η πατρίδα θα πρωτοεξορίσει
Ο Κολοκοτρώνης, πολύ έμπειρος και φιλοσοφημένος άνθρωπος, περίμενε τους κατατρεγμούς του από το ελεύθερο ελληνικό κράτος. Ο ίδιος διηγούνταν στον Τερτσέτη:
Πήγαινα στην τέντα μου και έτρωγα λίγο ψωμί. Κάποιος φίλος μου, ο Αναγνώστης Ζαφειρόπουλος, μου λέει:
«Αϊντε, Κολοκοτρώνη, παιδεύσου, παιδεύσου και η πατρίδα σου θα σε ανταμείψει».
Εγώ του αποκρίθηκα: «Εμένα η πατρίδα θα πρωτοεξορίσει». Η τύχη το έφερε και επαληθεύτηκε.
Στον πρώτο εμφύλιο πόλεμο της επανάστασης τον φυλακίσανε σε μοναστήρι στην Υδρα. Επί αντιβασιλείας, το 1833, καταδικάστηκε σε θάνατο για εσχάτη προδοσία.
Αργότερα, όταν έγινε βουλευτής, έγινε λόγος να καταργηθεί η γκιλοτίνα. «Οχι δεν θέλω!», είπε γελώντας. «Θέλω να δοκιμάσετε κι εσείς πρώτα την τρομάρα της!».
24.3.09
Στην Αθήνα το νέο αρχαιολογικό εύρημα της Καλύμνου
Με ιδιαίτερες προφυλάξεις για την προστασία του έφθασε στην Αθήνα ο κορμός του αγάλματος που ανασύρθηκε στη Κάλυμνο από ψαρά.Σύμφωνα με το υπουργείο Πολιτισμού, πρόκειται για κορμό χάλκινου έφιππου θωρακοφόρου αγάλματος που χρονολογείται μάλλον στην Υστεροελληνιστική Εποχή (τέλος 2ου αι. π.Χ. – αρχές 1ου αι. π.Χ.).
Ο κορμός φέρει χιτωνίσκο με κοντές χειρίδες, θώρακα και χλαμύδα και κρατούσε ξίφος κρεμασμένο από τελαμώνα, που διακοσμείται με πλακίδιο με εγχάρακτη παράσταση αρχαϊστικής Νίκης.
Ακριβέστερες ανακοινώσεις θα γίνουν μετά τον καθαρισμό του ευρήματος που είναι καλυμμένο με θαλάσσιο επίπαγο.Το εύρημα έχει τοποθετηθεί σε ειδικές δεξαμενές αφαλάτωσης που διαθέτει η Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων.
23.3.09
ΕΚΘΕΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
Για τρίτη συνεχή χρονιά, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Περιφερειακής Ανάπτυξης διοργάνωσε την Έκθεση «Ελληνικός Λαϊκός Πολιτισμός» στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (Νέο Φάληρο), από την Παρασκευή 20/3 μέχρι και την Κυριακή 22/3, Φέτος, τιμώμενη περιοχή ήταν η Θράκη.Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δωδεκανήσου συμμετείχε για δεύτερη συνεχή χρονιά με δικό της περίπτερο, την επιμέλεια της προετοιμασίας του οποίου ανέλαβε η Ομοσπονδία Δωδεκανησιακών Σωματείων Αθηνών – Πειραιώς. (?)
Προσπάθειες για να δημιουργηθεί στο νησί παράρτημα αλιείας
Από το "Βήμα της Δωδεκανήσου"
Την ώρα που και στην πρωτεύουσα του νομού μας, την Ρόδο έχουν αρχίσει να φαίνονται τα πρώτα ανησυχητικά σημάδια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, που ενδέχεται να επιδεινωθεί στην περιοχή μας, λόγω της φθίνουσας πορείας, που υπολογίζεται ότι θα διαγράψει η φετινή σαιζόν, σε νησιά, όπως η Κάλυμνος, όπου η ανεργία ήταν έντονη κατά το παρελθόν, η κατάσταση έχει πλέον αρχίσει να γίνεται εκρηκτική.
Ολοένα και περισσότεροι νέοι αναζητούν διέξοδο στα γύρω νησιά ή ακόμη και στο εξωτερικό.
Η πόλη Ντάργουιν της Αυστραλίας αποτελεί έναν τόπο, όπου αρκετές οικογένειες Καλυμνίων έχουν μεταναστεύσει αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους.
Ορισμένοι μάλιστα έχουν καταφέρει να αποκτήσουν οικονομική δύναμη και έχουν εγκατασταθεί μόνιμα εκεί.
Η πλειονότητα όμως των Καλυμνίων της διασποράς παλεύει καθημερινά για την επιβίωση με το όνειρο της επιστροφής στην πατρίδα να μένει πάντα «ζωντανό».
Και φέτος αρκετοί ήταν εκείνοι οι οποίοι αναγκάστηκαν να φύγουν από το νησί των σφουγγαράδων προκειμένου να εξασφαλίσουν μια θέση εργασίας.
Από την άλλη πλευρά η δημοτική αρχή, κατανοώντας το μέγεθος του προβλήματος, επιχειρεί να δώσει κίνητρα σε επιχειρηματίες ώστε να κάνουν επενδύσεις στο νησί, προκειμένου αυτό να μπει σε έναν αναπτυξιακό δρόμο, ο οποίος θα δώσει διέξοδο και στο πρόβλημα της ανεργίας
Παράλληλα η Κάλυμνος μετά από πρωτοβουλία του Προέδρου του Σωματείου αλιέων της Δωδεκανήσου, διεκδικεί ανάμεσα σε άλλες περιοχές της χώρας, το παράρτημα αλιείας , στο πλαίσιο ενός ανταγωνιστικού προγράμματος που κατατέθηκε στην ολομέλεια της Βουλής και αφορά στην σύμπραξη και στην συνεργασία μεταξύ των χωρών σε τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος της αλιείας στην ανατολική Μεσόγειο, όπως η βιώσιμη διαχείριση της αλιείας και η προστασία της ποιότητας ζωής όσων δραστηριοποιούνται στον συγκεκριμένο τομέα.
ΤΙΜΗΘΗΚΕ Ο GUS BILIRAKIS
Το Ελληνο-Αμερικανικό Ινστιτούτο , που εδρεύειστην Ουάσιγκτον , με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 34 ετών από την ίδρυσή του, βράβευσε τον Καλυμνιακής καταγωγής Γερουσιαστή Gus Bilirakis , με το βραβείο της Ελληνικής κληρονομιάς.Ο Gus Bilirakis , εκπροσωπεί την 9η εκλογική περιφέρεια της Φλόριντα στο Κογκρέσο , και τιμήθηκε με το βραβείο της Ελληνικής Κληρονομιάς για τα επιτεύγματά του στο νομοθετικό έργο σε θέματα που αφορούν τις Αμερικανικές σχέσεις με την Ελλάδα και την Κύπρο.
20.3.09
ΒΡΕΘΗΚΕ "ΓΑΜΠΡΟΣ" ΓΙΑ ΤΗΝ "ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΚΑΛΥΜΝΟΥ"!!
Απίστευτο , κι όμως αληθινό !Προχθές το πρωί , ο καπετάν Μιχάλης Κουφάκης με την τράτα του "καπετάν Θέμελης" , ανέσυρε στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ Καλύμνου και Κεφάλου Κω (κοντά στη Νερά) τον κορμό ενός χάλκινου αγάλματος νέου ,που υπολογίζεται γύρω στο 1,60 μ ύψος. Εικάζεται ότι παλαιότερα ευρήματα (κεφάλι,πόδια) είναι τα τμήματα που λείπουν . Τα άγαλμα μετεφέρθηκε σετο Λιμεναρχείο Καλύμνου όπου φυλάσεται φρουρούμενο ! Σήμερα μεταβαίνει από την Αθήνα στην Κάλυμνο , κλιμάκιο αρχαιολόγων για μιά πρώτη εκτίμηση και σύντομα θα μεταφερθεί στην Αθήνα για ειδικότερη μελέτη και αξιολόγηση , αλλά κυρίως για συντήρηση ! Ευχόμαστε ο "γαμπρός" να πάρει γρήγορα τη θέση που του "πρέπει" στο "σπίτι της νύφης" δίπλα στη "Κόρη της Καλύμνου" !
18.3.09
Ο ΑΝΤΙΝΟΜΑΡΧΗΣ ΣΤΗ ΚΑΛΥΜΝΟ
Ο Αντινομάρχης κος Κουσουρνάς συνοδευόμενος από την Έπαρχο κ. Χρυσούλα Σιφουνιού , επισκεύθηκε στην Κάλυμνο τις εγκαταστάσεις του Αλιευτικού καταφυγίου , το νέο τμήμα των λιμενικών εγκαταστάσεων , και επιθεώρησε τις εργασίες συντήρησης του οδικού δικτύου , που είναι στην αρμοδιότητα της Νομαρχίας . Τέλος παρουσίασε τα προσχέδια για την ανάδειξη και αναβάθμιση του Πνευματικού Κέντρου , ικανοποιώντας ένα αίτημα χρόνων της Καλυμνιακής κοινωνίας.
(πηγή εφ. ΡΟΔΙΑΚΗ)
(πηγή εφ. ΡΟΔΙΑΚΗ)
ΜΑΘΗΤΙΚΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
15 χρόνια τώρα , γίνονται κάθε χρόνο οι Μαθητικοί Καλλιτεχνικοί Αγώνες Δωδεκανήσων . Φέτος έγιναν στην Ρόδο από 9 έως 13 Μαρτίου . Η Κάλυμνος ήταν ΠΑΡΟΥΣΑ και τα παιδιά μας διακρίθηκαν !
1ο ΓΕΛ & 1ο Γυμνάσιο : Β΄βραβείο στο Ελληνικό τραγούδι-Σύνολα
2ο Γυμνάσιο : Α΄βραβείο στο θέατρο
1ο ΓΕΛ & 1ο ΕΠΑΛ : Γ' βραβείο στους παραδοσιακούς χορούς
1ο ΓΕΛ & 3ο Γυμνάσιο : Α' βραβείο στο χορό και τη χορογραφία
Τα βραβεία θα απονεμηθούν στις 20 Μαρτίου.
ΤΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ !
1ο ΓΕΛ & 1ο Γυμνάσιο : Β΄βραβείο στο Ελληνικό τραγούδι-Σύνολα
2ο Γυμνάσιο : Α΄βραβείο στο θέατρο
1ο ΓΕΛ & 1ο ΕΠΑΛ : Γ' βραβείο στους παραδοσιακούς χορούς
1ο ΓΕΛ & 3ο Γυμνάσιο : Α' βραβείο στο χορό και τη χορογραφία
Τα βραβεία θα απονεμηθούν στις 20 Μαρτίου.
ΤΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ !
200 ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ - 132 E-MAILS.... WOW!!!!
Το πρωί ο μετρητής επισκέψεων έγραφε 8201 . Στις 11.30 το βράδι είχε φθασει 8402 !
Μέχρι αυτή την ώρα , 132 e-mails από όλο το κόσμο , δήλωσαν την στήριξή τους στο blog !
Χωρίς σχόλια ! Ένα μεγαλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μόνο προς όλους εσάς ...
This morning , this hitcounter was showing 8201 visitors. At 11.30 p.m. it was 8402 !
Up to this moment 132 e-mails from all over the world , declared their support to this blog !
No comments ! A great THANKS to every one and each of you ...
NEA ΠΝΟΗ...ΝΕΕΣ ΙΔΕΕΣ...ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ...
ΕΤΣΙ ΠΡΑΤΤΟΥΝ ΟΙ ΓΝΗΣΙΟΙ ΚΑΛΥΜΝΙΟΙ
Υ.Γ. Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΥΤΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΥΞΗΘΕΙ...ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ ΟΙ 10.000...
ΜΠΟΡΟΥΜΕ!!!!!
17.3.09
ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ
Δελτίο καιρού θα εκδίδει από αύριο 18 Μαρτίου , η Ε.Μ.Υ. για τη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Καλύμνου-Κω .Όσο ασήμαντο κι αν φαίνεται αυτό , είναι πολύ σημαντικό διότι εκτός από την ανα τρίωρο αναφορά στη Κάλυμνο , θα γνωρίζει επακριβώς ο Καλύμνιος ναυτικός τις επικείμενες καιρικές συνθήκες και θα κάνει το "κουμάντο" του αφού θα μειωθεί και σημαντικά ο μεγάλος αριθμός των απαγορευτικών .
ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΛΥΠΑΜΑΙ
Έιμαι μέλος του εν λόγω συλλόγου αγαπητέ Νικόλα παραπάνω απο είκοσι χρόνια.Ουδέποτε ο σύλλογος εξέδωσε ενημερωτικό δελτίο τύπου για τις δραστηριότητές του.Στην Κάλυμνο φαινόμασταν, αν και δεν ήταν απόλυτα ακριβές,ένας αδρανής ελιτίστικος σύλλογος.Το site του συλλόγου το συζητάγαμε για πέντε χρόνια και ποτέ δεν γινόταν κάτι ολοκληρωμένο.Αν δεν εφτιαχνες εσύ αυτό που έφτιαξες ακόμα θα το συζητάγαμε.Αν η προβολή και η επικοινωνία του συλλόγου μέσω internet ειναι κάτι που προκαλεί αντιδράσεις ειλικρινά είναι κάτι που δεν το καταλαβαίνω.Δεν ξέρω τι θα κάνεις πάντως οτι αποφασίσεις που έχει στόχο την προβολή του νησιού θα σε βοηθήσω.Σε ευχαριστώ που ασχολήθηκες με το νησί μας.Αν κάποιοι σε πλήγωσαν ειλικρινά ζητάω συγγνώμη.Μάλλον το έχει η μοίρα μας ανθρώπους που μας ωθούν μπροστά να τους πικραίνουμε.Ίσως τα 100 άτομα που ψηφίζουν στο σύλλογο να είναι επαρκής αριθμός για κάποιους.
ΠΡΟΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑ
ΜΕ ΛΥΠΗ ΕΝΗΜΕΡΩΘΗΚΑ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΑ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΜΟΥ ΠΩΣ ΤΟ BLOG ΜΑΣ ΙΣΩΣ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ...ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ...ΤΟ BLOG ΑΥΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΤΑΙ Η ΠΑΝΚΑΛΥΜΝΙΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΦΕΡΕΙ ΟΛΟΥΣ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ... ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΘΕΡΜΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΣΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ ΜΑΣ... ΤΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΜΑΣ ΣΤΟ BLOG...
AND AS THEY SAY IN THE WESTERN WORLD "KEEP YOUR FRIENDS CLOSE, AND YOUR ENEMIES CLOSER............
AND AS THEY SAY IN THE WESTERN WORLD "KEEP YOUR FRIENDS CLOSE, AND YOUR ENEMIES CLOSER............
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Πολλοί φίλοι του blog , βλέποντας την προηγούμενη ανακοίνωση ανησύχησαν και το έδειξαν μέσα από τα μηνύματά τους και τα τηλέφωνά τους . Τους ευχαριστώ όλους !
Ο λόγος που για μερικές ημέρες το ιστολόγιο μπορεί να μην ήταν προσβάσιμο , ήταν διότι έπρεπε να αποφασίσω αν θα συνεχίσει και πως... Από την πρώτη ημέρα που άνοιξε , είχε την ταυτότητα ΚΑΛΥΜΝΟΣ και αυτή παραμένει . Μέσα από τις αναρτήσεις του γινόταν ενημέρωση για θέματα που αφορούν το νησί και τους ανθρώπους του , αλλά και θέματα της καθημερινότητας .
Κάποιες φορές , έγιναν αναφορές (εκτενείς ίσως) στις δραστηριότητες της ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΛΥΜΝΙΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ "Ο Αγιος Νικόλαος" , με προφανή στόχο την ανάδειξη και προβολή αυτών των δραστηριοτήτων . Είχα την εντύπωση , πως με αυτό το τρόπο ΒΟΗΘΟΥΣΑ αυτό το σύλλογο να φανεί . Μέσα από αυτό το blog , αρκετοί Καλύμνιοι βρήκαν ένα τρόπο επαφής και επικοινωνίας και πολλοί από αυτούς έγιναν μέλη του συλλόγου και του χορευτικού. Είχα την εντύπωση , πως με αυτό το τρόπο ΒΟΗΘΟΥΣΑ το σύλλογο ...να μεγαλώσει !
Φαίνεται όμως πως έκανα λάθος ! Δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι που για προσωπικούς τους λόγους θεώρησαν πως αυτά όχι μόνον δεν οφέλησαν τον σύλλογο αλλά ίσως τον "έβλαψαν"!
Εάν συνέβη αυτό , τότε ζητώ συγνώμη !
Για το λόγο αυτό , το συγκεκριμένο blog , ΔΕΝ θα ξανααναφερθεί στον εν λόγω σύλλογο ή σε δραστηριότητές του,εκτός εάν παραλαμβάνει επίσημο Δελτίο Τύπου. Θα εξακολουθήσει να ασχολείται με την ΚΑΛΥΜΝΟ και τους ΚΑΛΥΜΝΙΟΥΣ . Προσωπικά εύχομαι σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που θεώρησαν τις πρωτοβουλίες μου "αυθαίρετες" , να οδηγήσουν τον σύλλογο εκεί που επιθυμούν και να ευημερήσουν!
Ο λόγος που για μερικές ημέρες το ιστολόγιο μπορεί να μην ήταν προσβάσιμο , ήταν διότι έπρεπε να αποφασίσω αν θα συνεχίσει και πως... Από την πρώτη ημέρα που άνοιξε , είχε την ταυτότητα ΚΑΛΥΜΝΟΣ και αυτή παραμένει . Μέσα από τις αναρτήσεις του γινόταν ενημέρωση για θέματα που αφορούν το νησί και τους ανθρώπους του , αλλά και θέματα της καθημερινότητας .
Κάποιες φορές , έγιναν αναφορές (εκτενείς ίσως) στις δραστηριότητες της ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΛΥΜΝΙΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ "Ο Αγιος Νικόλαος" , με προφανή στόχο την ανάδειξη και προβολή αυτών των δραστηριοτήτων . Είχα την εντύπωση , πως με αυτό το τρόπο ΒΟΗΘΟΥΣΑ αυτό το σύλλογο να φανεί . Μέσα από αυτό το blog , αρκετοί Καλύμνιοι βρήκαν ένα τρόπο επαφής και επικοινωνίας και πολλοί από αυτούς έγιναν μέλη του συλλόγου και του χορευτικού. Είχα την εντύπωση , πως με αυτό το τρόπο ΒΟΗΘΟΥΣΑ το σύλλογο ...να μεγαλώσει !
Φαίνεται όμως πως έκανα λάθος ! Δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι που για προσωπικούς τους λόγους θεώρησαν πως αυτά όχι μόνον δεν οφέλησαν τον σύλλογο αλλά ίσως τον "έβλαψαν"!
Εάν συνέβη αυτό , τότε ζητώ συγνώμη !
Για το λόγο αυτό , το συγκεκριμένο blog , ΔΕΝ θα ξανααναφερθεί στον εν λόγω σύλλογο ή σε δραστηριότητές του,εκτός εάν παραλαμβάνει επίσημο Δελτίο Τύπου. Θα εξακολουθήσει να ασχολείται με την ΚΑΛΥΜΝΟ και τους ΚΑΛΥΜΝΙΟΥΣ . Προσωπικά εύχομαι σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που θεώρησαν τις πρωτοβουλίες μου "αυθαίρετες" , να οδηγήσουν τον σύλλογο εκεί που επιθυμούν και να ευημερήσουν!
12.3.09
Πανδωδεκανησιακά βραβεία "Χαβιαρά" & "Βαλσάμη"
Στις 9 Μαρτίου , στην αίθουσα του συλλόγου Συμαίων "Ο Πανορμίτης" , βραβεύθηκαν με τα Πανδωδεκανησιακά βραβεία Δημοσθένους Χαβιαρά και Κώστα Βαλσάμη , οι συμπατριώτες μας κ.κ. Γιώργος Χατζηθεοδώρου και Σακελλάρης Κουτούζης .Ο κ. Χατζηθεοδώρου , τιμήθηκε με το βραβείο Χαβιαρά , για το βιβλίο του "Τραγούδια και σκοποί της Κω" .
Ο γλύπτης Σακελλάρης Κουτούζης , τιμήθηκε με το βραβείο "Κ.Βαλσάμη" για το συνολικό του έργο .Στην εκδήλωση τίμησε τους Καλύμνιους δημιουργούς με την παρουσία τους , πλήθος κόσμου , πολιτικοί και εκπρόσωποι Δωδεκανησιακών σωματείων.
10.3.09
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ "ΕΚΦΡΑΣΗ"
Χαιρετίζουμε την σύσταση μίας νέας Θεατρικής ομάδας στη Κάλυμνο , της " Έκφρασης" , που ανοίγει τα φτερά της στα καλλιτεχνικά πράγματα του νησιού .Ευχόμαστε , ο συναγωνισμός που θα δημιουργηθεί με την υπάρχουσα Θεατρική Ομάδα Καλύμνου , να φέρει θετικά αποτελέσματα και παρουσίαση ακόμη καλύτερων παραστάσεων και από τα δύο σχήματα !
Η ομάδα ετοιμάζεται να ανεβάσει το έργο του Γιάννη Κουλλιά "Σάνταλα μάνταλα" , σε σκηνοθεσία του Νίκου Γιαχαλη .
Στην Πρόεδρο της ομάδας και έπαρχο κυρία Χρυσούλα Σιφουνιού , αλλά και σε όλα τα παιδιά "ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ" !
9.3.09
"Μέλι και Ρόδο"
Η Ένωση Καλυμνίων Ρόδου , πρωτοπόρησε και πάλι προχωρώντας στην έκδοση ενημερωτικού φυλλαδίου (μίνι-εφημερίδα) για τα νέα της παροικίας , της Καλύμνου και ένα σωρό άλλα θέματα , και που θα διανέμεται σαν ένθετο μιας εφημερίδας .
Μία ωραία πρωτοβουλία , για την οποία εκφράζουμε τον θαυμασμό μας και τα συγχαρητήριά μας !
Ο Δήμαρχος Καλυμνίων κ. Γιώργος Ρούσσος , έστειλε συγχαρητήριο επιστολή υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα τέτοιων πρωτοβουλιών για την προώθηση της ιδέας μίας "Μητροπολιτικής Καλύμνου"
Μία ωραία πρωτοβουλία , για την οποία εκφράζουμε τον θαυμασμό μας και τα συγχαρητήριά μας !
Ο Δήμαρχος Καλυμνίων κ. Γιώργος Ρούσσος , έστειλε συγχαρητήριο επιστολή υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα τέτοιων πρωτοβουλιών για την προώθηση της ιδέας μίας "Μητροπολιτικής Καλύμνου"
8.3.09
1 ΧΡΟΝΟΣ ΣΥΜΠΛΗΡΏΘΗΚΕ !
Συμπλήρωσε ένα χρόνο ζωής το μπλογκάκι μας , να μας ζήσει !
Ένα ταξίδι που ξεκινήσαμε μαζί , μας έφερε λίγο πιό κοντά και μας έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσουμε φίλους συμπατριώτες σε όλο το κόσμο !
7.3.09
Εξήντα δύο χρόνια από την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στον εθνικό κορμό της χώρας
Απο το 1832 που η Ελλάδα έγινε ανεξάρτητο κράτος μόλις το 1947 ολοκληρώθηκε η προσάρτηση της Δωδεκανήσου. Στο διάστημα αυτό, τον μεγάλο αγώνα για τη διατήρηση της ελληνικότητας των νησιών τον χρεώθηκαν οι ίδιοι οι Δωδεκανήσιοι, που αμύνθηκαν με όποιον τρόπο μπορούσαν, εντός και εκτός της επικράτειας, με οργανώσεις τους απανταχού της γης, ενημερώνοντας τη διεθνή κοινή γνώμη για το δίκαιο αίτημά τους να επιστρέψουν στους κόλπους της γλυκιάς πατρίδας. Εξήντα τρία χρόνια πέρασαν από την ενσωμάτωση του τόπου μας στον εθνικό κορμό της χώρας. Ας κάνουμε όμως μια ιστορική αναδρομή στα γεγονότα που προσωπικά εγώ ποτέ δεν διδάχθηκα από κανένα επίσημο φορέα. Το μόνο πράγμα που θυμάμαι είναι μια στείρα ημερομηνία 7/03/1948.
Παρά την ύψιστη συμβολή της Δωδεκανήσου στον αγώνα της εθνικής ανεξαρτησίας το 1821, το Πρωτόκολλο του Λονδίνου την άφησε, όπως και το μεγαλύτερο μέρος του αιγαιακού χώρου, έξω από τα ελληνικά σύνορα. Συγκινητικές παραμένουν ακόμη και σήμερα οι εκκλήσεις των Δωδεκανησίων προς τον Ιωάννη Καποδίστρια , όπως της Σύμης και της Νισύρου που εντοπίζονται σε φακέλους του 1830 στο Διπλωματικό Αρχείο ΥΠΕΞ. «Εξοχώτατε και Σεβαστέ Κυβερνήτα, επειδή και η ελευθερία είναι εκ των φυσικών του ανθρώπου Δικαιωμάτων δι' ης δύναται να απολαμβάνη την σκοπουμένην ευδαιμονίαν» έγραφαν οι «απελπισμένοι κάτοικοι της Νισύρου», καταλήγοντας εις «το γενησόμενον άδικον» να παραμείνουν εκτός των ορίων της πατρίδος αυτοί που γνώρισαν «την βρεφοκτονίαν του Ηρώδη, την αιχμαλωσίαν και την τυρρανικήν ωμότητα των Τούρκων». Στις 15 Δεκεμβρίου 1830, «Οι εν Νήσω Σύμη κατοικούντες άπαντες Μικροί τε και Μεγάλοι» έγραφαν στον κυβερνήτη της Ελλάδας: «Εν πρώτοις ακούσαντες την Επανάστασιν της Ελλάδος αμέσως εστείλαμεν τριμελή πρεσβείαν προς τον φανέντα πληρεξούσιον του έθνους Δ. Υψηλάντην ίνα ώσωμεν σημαίας και οπλισθέντες εξακολουθήσωμεν τα ίχνη των αδελφών μας Ελλήνων».
Ωστόσο τα νησιά θα αλλάξουν χέρια και θα περάσουν το 1912 στα χέρια των Ιταλών. Οι προσπάθειες του Βενιζέλου το 1919 με την ελληνική απόβαση στη Σμύρνη αναπτέρωσαν προς στιγμήν τους πόθους των Δωδεκανησίων για ενσωμάτωση. Η Συνθήκη των Σεβρών όμως θα καταγγελθεί από την Ιταλία αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και το μόνο που πέτυχε η Συνθήκη της Λωζάννης ήταν να οδηγήσει την Τουρκία σε επίσημη παραίτηση των δικαιωμάτων της επί της Δωδεκανήσου (άρθρο 15), «της τύχης των εδαφών και των νήσων τούτων κανονισθείσης ή κανονισθησομένης μεταξύ των ενδιαφερομένων» (άρθρο 16), εννοώντας την Ελλάδα και την Ιταλία.
Με τη Συνθήκη της Λωζάννης τα Δωδεκάνησα έγιναν και επισήμως ιταλική κτήση, μετονομάστηκαν δε σε «Ιταλικές Νήσους του Αιγαίου», διατηρώντας ειδικό καθεστώς νομοθετικής και τελωνειακής αυτονομίας σε σχέση με τη μητροπολιτική Ιταλία. Η σκληρή πολιτική, που εφήρμοσαν οι Ιταλοί, αφελληνισμού του ντόπιου πληθυσμού με την ιταλοποίηση της παιδείας και την ανεπιτυχή, ευτυχώς, προσπάθειά τους να αποσπάσουν τη Δωδεκάνησο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, οδήγησε πολλούς Δωδεκανησίους στην εξορία. Πολλοί από αυτούς εγκαταστάθηκαν στην Αυστραλία, στην Αίγυπτο, στην ελεύθερη Ελλάδα, στις ΗΠΑ κ.α. «Η άποψη ότι ο λαός αυτός θα αντιστέκεται διαρκώς και επιμόνως είναι επιπόλαιη» έγραφε στον Ντούτσε ο δεύτερος κατά σειράν κυβερνήτης Ντε Βέκι. Στις διαμαρτυρίες μάλιστα της ελληνικής κυβέρνησης, ο Τσιάνο αρνήθηκε να δώσει εξηγήσεις και αυτό ενθουσίασε τον Ντε Βέκι, που έγραφε: «Η φασιστική Ιταλία δεν βρίσκεται υπό την κηδεμονία της Ελλάδος» (Archivio Storico Diplomatico, Affari Politici, Busta no 13, 1937, Dodecanese Ι).
Η Τουρκία όμως παρά την παραίτησή της από τη Δωδεκάνησο με τη Συνθήκη της Λωζάννης δεν βγήκε ποτέ οριστικά από το παιχνίδι. Η εκτίμηση των Βρετανών το 1946 ότι «δεν υπήρχαν τουρκικά ίχνη στα νησιά παρά τους αιώνες τουρκικής κατοχής» (F.Ο. 371/588828, R11678) δεν εμπόδισε τους Τούρκους να ενδιαφέρονται για αυτά, εξαιτίας κυρίως της εγγύτητάς τους στις μικρασιατικές ακτές. Αφορμή για νέα εμπλοκή της Τουρκίας στο ζήτημα ήταν ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, που ώθησε την Αγγλία και τη Γαλλία να ζητήσουν τη βοήθειά της υπογράφοντας γι' αυτό Συνθήκη Αμοιβαίας Βοηθείας τον Οκτώβριο του 1939. Οι Τούρκοι ωστόσο δεν ήταν διατεθειμένοι να σπάσουν το βολικό για αυτούς καθεστώς της ουδετερότητας, οπότε το θέμα έμεινε στάσιμο.
Ανακινήθηκε όμως λίγο αργότερα, τον Δεκέμβριο του 1941, όταν ο βρετανός ΥΠΕΞ Α. Ηντεν ταξίδεψε κρυφά στη Μόσχα για συνομιλίες με τον Στάλιν. Αντικείμενο των συνομιλιών ήταν μεταξύ άλλων και η προσέλκυση της Τουρκίας στο συμμαχικό στρατόπεδο. Ο Στάλιν μάλιστα πρότεινε στον Ηντεν να δελεάσουν τους Τούρκους προσφέροντάς τους τη Δωδεκάνησο, φροντίζοντας παράλληλα να διαρρεύσουν οι προτάσεις αυτές στην Τουρκία (F.Ο. 371/33183, R 458). Οι πληροφορίες όμως δεν άργησαν να φτάσουν και στην εξόριστη ελληνική κυβέρνηση, προκαλώντας εντονότατο διάβημα του έλληνα πρεσβευτή Α. Αγνίδη στο Φόρεϊν Οφις.
Όπως προκύπτει από τα βρετανικά αρχεία, η αντίδραση της Ελλάδας αλλά και ο ρόλος της στον πόλεμο κατά του Άξονα φρενάρισε τα σχέδια του Ηντεν, ο οποίος υπενθύμισε στον Στάλιν το ελληνικό ενδιαφέρον για τη Δωδεκάνησο, καθώς και τα προβλήματα που θα δημιουργούσε στο συμμαχικό στρατόπεδο μια τέτοια συναλλαγή με τους Τούρκους.
Όσο διαρκούσε ο πόλεμος, ο διπλωματικός αγώνας που διεξήγε η εξόριστη κυβέρνηση υπό τον Ε. Τσουδερό συνεχιζόταν αδιάπτωτα (βλ. έκδοση ΥΠΕΞ «Δωδεκάνησος, η μακρά πορεία προς την ενσωμάτωση» μέσα από τη διπλωματική αλληλογραφία Ελλάδας - ΗΠΑ - Βρετανίας). Τέλος στην αμφιλεγόμενη όμως πολιτική της Μ. Βρετανίας και της ΕΣΣΔ, που εκμεταλλευόταν εντέχνως η Τουρκία, έδωσε η απόφαση των Συμμάχων να επιτραπεί η συμμετοχή του Ιερού Λόχου υπό τον συνταγματάρχη Χ. Τσιγάντε στις επιχειρήσεις απελευθερώσεως των Νήσων, οι οποίες στο μεταξύ κατελήφθησαν τον Οκτώβριο του 1943 από τις γερμανικές δυνάμεις. «Δωδεκάνησος αποτελεί διά πάντα Ελληνα την πλέον εύθικτον χορδήν διεθνικών διεκδικήσεων» τηλεγραφούσε από το Κάιρο προς τις πρεσβείες Λονδίνου και Ουάσιγκτον στις 2 Αυγούστου 1944 ο Γ. Παπανδρέου. Μετά την απελευθέρωσή τους την άνοιξη του 1945 τα Δωδεκάνησα πέρασαν προσωρινά σε βρετανική στρατιωτική διοίκηση υπό την ηγεσία του στρατηγού Paget. Αλλά ακόμη και τότε τα πράγματα δεν ήταν απλά. Η βραδυπορία με την οποία η βρετανική διπλωματία αντιμετώπιζε το ελληνικό αίτημα ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα («Επιθυμούν τόσο πολύ την ένωση που τους έγινε νεύρωση!» έγραφε στις 2 Ιουλίου 1946 ο βρετανός πρεσβευτής Reilly - έγγραφο F.Ο. 371/58828 R 10379) λύθηκε με τη στάση των Αμερικανών, που εξαρχής είχαν την άποψη ότι τα νησιά, του Καστελόριζου συμπεριλαμβανομένου, έπρεπε να δοθούν το νωρίτερο δυνατόν στην Ελλάδα προτού η Τουρκία δημιουργήσει προβλήματα ή βάλει όρους για την αποστρατιωτικοποίησή τους. Μάλιστα μεσολάβησε γι' αυτό ψήφισμα της αμερικανικής Γερουσίας. Τον Ιούνιο του 1946 με μια αιφνίδια μεταστροφή της η ΕΣΣΔ εγκαταλείπει τη θολή και παρελκυστική πολιτική της, βλέποντας ότι δεν έχει τίποτε να κερδίσει, ούτε καν τις βάσεις που επιθυμούσε, οπότε το Φόρεϊν Οφις αναγγέλλει επισήμως στις ελληνικές αρχές ότι τα νησιά θα δοθούν στην Ελλάδα μόλις υπογραφεί η Συνθήκη Ειρήνης με την Ιταλία (21 Σεπτεμβρίου 1946). Τον Ιούλιο του ιδίου έτους σύσσωμος ο τουρκικός Τύπος πανηγυρίζει για το γεγονός: «Συμμετέχοντες εις την εορτήν των φίλων μας... επιθυμούμεν να εκφράσωμεν την ευχαρίστησίν μας... Αισθανόμεθα τώρα ότι έν μέρος των παραλίων μας εις την Μεσόγειον είναι πολύ περισσότερον ασφαλές» έγραφε ο έγκριτος δημοσιογράφος Χουσεΐν Γιαλτσίν στην εφημερίδα «Χαμπέρ»!
Η ανάληψη της διοίκησης από τη χώρα μας έγινε στις 31 Μαρτίου 1947 με την παράδοσή τους από τους Βρετανούς στον έλληνα στρατιωτικό διοικητή αντιναύαρχο Π. Ιωαννίδη, ενενήντα ημέρες μετά την υπογραφή της Συνθήκης Ειρήνης. Πρώτος Γενικός Διοικητής μετά την αποχώρηση του Ιωαννίδη ορίστηκε ο κάσιος γιατρός και αγωνιστής Ν. Μαυρής, μια επιλογή που τιμούσε τον πολύχρονο διεθνή αγώνα των Δωδεκανησίων για την επιστροφή της γης τους στους κόλπους της μητέρας πατρίδας. ( Κειμενο της κυρίας Φωτεινή Τομαή είναι προϊσταμένη του Ιστορικού Αρχείου του υπουργείου Εξωτερικών. )
Όπως έχω όχι μόνο εγώ διαπιστώσει η γιορτή της ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα σταδιακά τείνει να απαξιώνεται. Πριν από είκοσι χρόνια θυμάμαι ένα δημοτικό θέατρο Πειραιά να ξεχειλίζει από δωδεκανησίους και τώρα μόλις μετα βίας συγκεντρώνονται διακόσια άτομα σε μία αίθουσα του σταδίου Ειρήνης και Φιλίας που παραχωρείται στην ομοσπονδία Δωδεκανησίων. Η γιορτή που γίνεται εκτός από τα χορευτικά συγκροτήματα των νησιών και πέντε τυποποιημένες ομιλίες διαφόρων επισήμων ,που μου δίνουν την εντύπωση ότι από συνήθεια γίνονται, δεν έχει κάτι άλλο να προσφέρει .Μήπως πρέπει να γίνουμε πιο προσεκτικοί στο θέμα του εορτασμού; Όπως έχω ξαναγράψει λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους είναι αναγκασμένοι να την ξαναζήσουν.
Παρά την ύψιστη συμβολή της Δωδεκανήσου στον αγώνα της εθνικής ανεξαρτησίας το 1821, το Πρωτόκολλο του Λονδίνου την άφησε, όπως και το μεγαλύτερο μέρος του αιγαιακού χώρου, έξω από τα ελληνικά σύνορα. Συγκινητικές παραμένουν ακόμη και σήμερα οι εκκλήσεις των Δωδεκανησίων προς τον Ιωάννη Καποδίστρια , όπως της Σύμης και της Νισύρου που εντοπίζονται σε φακέλους του 1830 στο Διπλωματικό Αρχείο ΥΠΕΞ. «Εξοχώτατε και Σεβαστέ Κυβερνήτα, επειδή και η ελευθερία είναι εκ των φυσικών του ανθρώπου Δικαιωμάτων δι' ης δύναται να απολαμβάνη την σκοπουμένην ευδαιμονίαν» έγραφαν οι «απελπισμένοι κάτοικοι της Νισύρου», καταλήγοντας εις «το γενησόμενον άδικον» να παραμείνουν εκτός των ορίων της πατρίδος αυτοί που γνώρισαν «την βρεφοκτονίαν του Ηρώδη, την αιχμαλωσίαν και την τυρρανικήν ωμότητα των Τούρκων». Στις 15 Δεκεμβρίου 1830, «Οι εν Νήσω Σύμη κατοικούντες άπαντες Μικροί τε και Μεγάλοι» έγραφαν στον κυβερνήτη της Ελλάδας: «Εν πρώτοις ακούσαντες την Επανάστασιν της Ελλάδος αμέσως εστείλαμεν τριμελή πρεσβείαν προς τον φανέντα πληρεξούσιον του έθνους Δ. Υψηλάντην ίνα ώσωμεν σημαίας και οπλισθέντες εξακολουθήσωμεν τα ίχνη των αδελφών μας Ελλήνων».
Ωστόσο τα νησιά θα αλλάξουν χέρια και θα περάσουν το 1912 στα χέρια των Ιταλών. Οι προσπάθειες του Βενιζέλου το 1919 με την ελληνική απόβαση στη Σμύρνη αναπτέρωσαν προς στιγμήν τους πόθους των Δωδεκανησίων για ενσωμάτωση. Η Συνθήκη των Σεβρών όμως θα καταγγελθεί από την Ιταλία αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και το μόνο που πέτυχε η Συνθήκη της Λωζάννης ήταν να οδηγήσει την Τουρκία σε επίσημη παραίτηση των δικαιωμάτων της επί της Δωδεκανήσου (άρθρο 15), «της τύχης των εδαφών και των νήσων τούτων κανονισθείσης ή κανονισθησομένης μεταξύ των ενδιαφερομένων» (άρθρο 16), εννοώντας την Ελλάδα και την Ιταλία.
Με τη Συνθήκη της Λωζάννης τα Δωδεκάνησα έγιναν και επισήμως ιταλική κτήση, μετονομάστηκαν δε σε «Ιταλικές Νήσους του Αιγαίου», διατηρώντας ειδικό καθεστώς νομοθετικής και τελωνειακής αυτονομίας σε σχέση με τη μητροπολιτική Ιταλία. Η σκληρή πολιτική, που εφήρμοσαν οι Ιταλοί, αφελληνισμού του ντόπιου πληθυσμού με την ιταλοποίηση της παιδείας και την ανεπιτυχή, ευτυχώς, προσπάθειά τους να αποσπάσουν τη Δωδεκάνησο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, οδήγησε πολλούς Δωδεκανησίους στην εξορία. Πολλοί από αυτούς εγκαταστάθηκαν στην Αυστραλία, στην Αίγυπτο, στην ελεύθερη Ελλάδα, στις ΗΠΑ κ.α. «Η άποψη ότι ο λαός αυτός θα αντιστέκεται διαρκώς και επιμόνως είναι επιπόλαιη» έγραφε στον Ντούτσε ο δεύτερος κατά σειράν κυβερνήτης Ντε Βέκι. Στις διαμαρτυρίες μάλιστα της ελληνικής κυβέρνησης, ο Τσιάνο αρνήθηκε να δώσει εξηγήσεις και αυτό ενθουσίασε τον Ντε Βέκι, που έγραφε: «Η φασιστική Ιταλία δεν βρίσκεται υπό την κηδεμονία της Ελλάδος» (Archivio Storico Diplomatico, Affari Politici, Busta no 13, 1937, Dodecanese Ι).
Η Τουρκία όμως παρά την παραίτησή της από τη Δωδεκάνησο με τη Συνθήκη της Λωζάννης δεν βγήκε ποτέ οριστικά από το παιχνίδι. Η εκτίμηση των Βρετανών το 1946 ότι «δεν υπήρχαν τουρκικά ίχνη στα νησιά παρά τους αιώνες τουρκικής κατοχής» (F.Ο. 371/588828, R11678) δεν εμπόδισε τους Τούρκους να ενδιαφέρονται για αυτά, εξαιτίας κυρίως της εγγύτητάς τους στις μικρασιατικές ακτές. Αφορμή για νέα εμπλοκή της Τουρκίας στο ζήτημα ήταν ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, που ώθησε την Αγγλία και τη Γαλλία να ζητήσουν τη βοήθειά της υπογράφοντας γι' αυτό Συνθήκη Αμοιβαίας Βοηθείας τον Οκτώβριο του 1939. Οι Τούρκοι ωστόσο δεν ήταν διατεθειμένοι να σπάσουν το βολικό για αυτούς καθεστώς της ουδετερότητας, οπότε το θέμα έμεινε στάσιμο.
Ανακινήθηκε όμως λίγο αργότερα, τον Δεκέμβριο του 1941, όταν ο βρετανός ΥΠΕΞ Α. Ηντεν ταξίδεψε κρυφά στη Μόσχα για συνομιλίες με τον Στάλιν. Αντικείμενο των συνομιλιών ήταν μεταξύ άλλων και η προσέλκυση της Τουρκίας στο συμμαχικό στρατόπεδο. Ο Στάλιν μάλιστα πρότεινε στον Ηντεν να δελεάσουν τους Τούρκους προσφέροντάς τους τη Δωδεκάνησο, φροντίζοντας παράλληλα να διαρρεύσουν οι προτάσεις αυτές στην Τουρκία (F.Ο. 371/33183, R 458). Οι πληροφορίες όμως δεν άργησαν να φτάσουν και στην εξόριστη ελληνική κυβέρνηση, προκαλώντας εντονότατο διάβημα του έλληνα πρεσβευτή Α. Αγνίδη στο Φόρεϊν Οφις.
Όπως προκύπτει από τα βρετανικά αρχεία, η αντίδραση της Ελλάδας αλλά και ο ρόλος της στον πόλεμο κατά του Άξονα φρενάρισε τα σχέδια του Ηντεν, ο οποίος υπενθύμισε στον Στάλιν το ελληνικό ενδιαφέρον για τη Δωδεκάνησο, καθώς και τα προβλήματα που θα δημιουργούσε στο συμμαχικό στρατόπεδο μια τέτοια συναλλαγή με τους Τούρκους.
Όσο διαρκούσε ο πόλεμος, ο διπλωματικός αγώνας που διεξήγε η εξόριστη κυβέρνηση υπό τον Ε. Τσουδερό συνεχιζόταν αδιάπτωτα (βλ. έκδοση ΥΠΕΞ «Δωδεκάνησος, η μακρά πορεία προς την ενσωμάτωση» μέσα από τη διπλωματική αλληλογραφία Ελλάδας - ΗΠΑ - Βρετανίας). Τέλος στην αμφιλεγόμενη όμως πολιτική της Μ. Βρετανίας και της ΕΣΣΔ, που εκμεταλλευόταν εντέχνως η Τουρκία, έδωσε η απόφαση των Συμμάχων να επιτραπεί η συμμετοχή του Ιερού Λόχου υπό τον συνταγματάρχη Χ. Τσιγάντε στις επιχειρήσεις απελευθερώσεως των Νήσων, οι οποίες στο μεταξύ κατελήφθησαν τον Οκτώβριο του 1943 από τις γερμανικές δυνάμεις. «Δωδεκάνησος αποτελεί διά πάντα Ελληνα την πλέον εύθικτον χορδήν διεθνικών διεκδικήσεων» τηλεγραφούσε από το Κάιρο προς τις πρεσβείες Λονδίνου και Ουάσιγκτον στις 2 Αυγούστου 1944 ο Γ. Παπανδρέου. Μετά την απελευθέρωσή τους την άνοιξη του 1945 τα Δωδεκάνησα πέρασαν προσωρινά σε βρετανική στρατιωτική διοίκηση υπό την ηγεσία του στρατηγού Paget. Αλλά ακόμη και τότε τα πράγματα δεν ήταν απλά. Η βραδυπορία με την οποία η βρετανική διπλωματία αντιμετώπιζε το ελληνικό αίτημα ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα («Επιθυμούν τόσο πολύ την ένωση που τους έγινε νεύρωση!» έγραφε στις 2 Ιουλίου 1946 ο βρετανός πρεσβευτής Reilly - έγγραφο F.Ο. 371/58828 R 10379) λύθηκε με τη στάση των Αμερικανών, που εξαρχής είχαν την άποψη ότι τα νησιά, του Καστελόριζου συμπεριλαμβανομένου, έπρεπε να δοθούν το νωρίτερο δυνατόν στην Ελλάδα προτού η Τουρκία δημιουργήσει προβλήματα ή βάλει όρους για την αποστρατιωτικοποίησή τους. Μάλιστα μεσολάβησε γι' αυτό ψήφισμα της αμερικανικής Γερουσίας. Τον Ιούνιο του 1946 με μια αιφνίδια μεταστροφή της η ΕΣΣΔ εγκαταλείπει τη θολή και παρελκυστική πολιτική της, βλέποντας ότι δεν έχει τίποτε να κερδίσει, ούτε καν τις βάσεις που επιθυμούσε, οπότε το Φόρεϊν Οφις αναγγέλλει επισήμως στις ελληνικές αρχές ότι τα νησιά θα δοθούν στην Ελλάδα μόλις υπογραφεί η Συνθήκη Ειρήνης με την Ιταλία (21 Σεπτεμβρίου 1946). Τον Ιούλιο του ιδίου έτους σύσσωμος ο τουρκικός Τύπος πανηγυρίζει για το γεγονός: «Συμμετέχοντες εις την εορτήν των φίλων μας... επιθυμούμεν να εκφράσωμεν την ευχαρίστησίν μας... Αισθανόμεθα τώρα ότι έν μέρος των παραλίων μας εις την Μεσόγειον είναι πολύ περισσότερον ασφαλές» έγραφε ο έγκριτος δημοσιογράφος Χουσεΐν Γιαλτσίν στην εφημερίδα «Χαμπέρ»!
Η ανάληψη της διοίκησης από τη χώρα μας έγινε στις 31 Μαρτίου 1947 με την παράδοσή τους από τους Βρετανούς στον έλληνα στρατιωτικό διοικητή αντιναύαρχο Π. Ιωαννίδη, ενενήντα ημέρες μετά την υπογραφή της Συνθήκης Ειρήνης. Πρώτος Γενικός Διοικητής μετά την αποχώρηση του Ιωαννίδη ορίστηκε ο κάσιος γιατρός και αγωνιστής Ν. Μαυρής, μια επιλογή που τιμούσε τον πολύχρονο διεθνή αγώνα των Δωδεκανησίων για την επιστροφή της γης τους στους κόλπους της μητέρας πατρίδας. ( Κειμενο της κυρίας Φωτεινή Τομαή είναι προϊσταμένη του Ιστορικού Αρχείου του υπουργείου Εξωτερικών. )
Όπως έχω όχι μόνο εγώ διαπιστώσει η γιορτή της ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα σταδιακά τείνει να απαξιώνεται. Πριν από είκοσι χρόνια θυμάμαι ένα δημοτικό θέατρο Πειραιά να ξεχειλίζει από δωδεκανησίους και τώρα μόλις μετα βίας συγκεντρώνονται διακόσια άτομα σε μία αίθουσα του σταδίου Ειρήνης και Φιλίας που παραχωρείται στην ομοσπονδία Δωδεκανησίων. Η γιορτή που γίνεται εκτός από τα χορευτικά συγκροτήματα των νησιών και πέντε τυποποιημένες ομιλίες διαφόρων επισήμων ,που μου δίνουν την εντύπωση ότι από συνήθεια γίνονται, δεν έχει κάτι άλλο να προσφέρει .Μήπως πρέπει να γίνουμε πιο προσεκτικοί στο θέμα του εορτασμού; Όπως έχω ξαναγράψει λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους είναι αναγκασμένοι να την ξαναζήσουν.
4.3.09
Μάρτης 1947 - Ενσωμάτωση Δωδεκανήσου
Δώδεκα αψίδες θριάμβου έχουν στηθεί στα δώδεκα λιμάνια,
κι έχουν χρυσοσφυρηλατηθεί με μόχθους και εθνική περηφάνια.
Για να διαβεί η ποθητή μας λευτεριά κυανόλευκα ντυμένη, κάθε νησιού μας πάλι ένδοξη στεριά ελεύθερη να γένει.(2)
Κόποι και μόχθοι και αγώνες και διωγμοί δε σβήσαν την ελπίδα, απ’ την βαριά σκλαβιά να απαλλαχτεί η λατρεμένη μας πατρίδα.
Και να προβάλλει μ’ ορμή η λευτεριά, μάνα μας δοξασμένη,
για να αγκαλιάσει τα δώδεκα νησιά δαφνοστεφανωμένη.(2)
κι έχουν χρυσοσφυρηλατηθεί με μόχθους και εθνική περηφάνια.
Για να διαβεί η ποθητή μας λευτεριά κυανόλευκα ντυμένη, κάθε νησιού μας πάλι ένδοξη στεριά ελεύθερη να γένει.(2)
Κόποι και μόχθοι και αγώνες και διωγμοί δε σβήσαν την ελπίδα, απ’ την βαριά σκλαβιά να απαλλαχτεί η λατρεμένη μας πατρίδα.
Και να προβάλλει μ’ ορμή η λευτεριά, μάνα μας δοξασμένη,
για να αγκαλιάσει τα δώδεκα νησιά δαφνοστεφανωμένη.(2)
Ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος έχει τελειώσει. Η Ελλάδα μας έχει προσφέρει πολλά στον κοινό αγώνα ενάντια στις δυνάμεις του άξονα. Έτσι, τώρα βρίσκεται κι εκείνη ανάμεσα στους νικητές. Δεν μπορεί, όμως, να χαρεί πέρα για πέρα τη χαρά της νίκης η μάνα Ελλάδα, σαν νιώθει κάποια παιδιά της να μένουν ακόμη κάτω από τον ξένο κατακτητή, Ένα απ΄αυτά είναι τα Δωδεκάνησα, που βρίσκονται στην Ιταλική κατοχή, Λαχταράει την ώρα και τη στιγμή, που θα τα σφίξει κι αυτά στην αγκαλιά της. Τούτα ξενιτεμένα παιδιά της με την παλιά, ένδοξη ιστορία, που χρόνια τώρα στενάζουν κάτω από διάφορους ζυγούς.
΄Ώσπου να! Η μεγάλη στιγμή έφτασε! Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 1947 υπογράφεται η Συνθήκη με την Ιταλία, για την παραχώρηση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα.
Ελάτε να ζήσουμε κι εμείς, φίλοι μου, σήμερα τις αλησμόνητες τούτες ηρωικές στιγμές, Η συγκίνηση, η αγωνία και η ανυπομονησία διακατέχει όλες τις ελληνικές καρδιές στην προσμονή τούτη της μεγάλης μέρας. Μ΄αυτή τη συνθήκη τελειώνει μια περίοδος μακράς δουλείας, για τα 14 ελληνικά νησιά, που διατηρήσανε ανέπαφη την ελληνική ψυχή τους. Γιατί 14 είναι τα Δωδεκάνησα και όχι 12: Ρόδος, Κάλυμνος, Αστυπάλαια, Λειψώ, Νίσυρος, Πάτμος, Σύμη, Κως, Λέρος, Κάρπαθος, Κάσος, Καστελόριζο, Χάλκη και Τήλος.
Η υπογραφή της Συνθήκης με την Ιταλία γίνεται στο Παρίσι, σε δυο μεγάλες αίθουσες του γαλλικού Υπουργείου των Εξωτερικών. Στις 10,00 π.μ. ώρα Γκρήνουιτς, ο Γάλλος Υπουργός των Εξωτερικών Ζωρζ Μπιντώ, με πολλή επισημότητα αρχίζει την τελετή, για την υπογραφή της Συνθήκης ειρήνης με την Ιταλία,
Η μικρή Ελλάδα, που ήταν από τους νικητές, έπρεπε να πάρει αυτό ήταν δικό της. Κι η Ιταλία, νικημένη, έπρεπε να επιστρέψει στην Ελλάδα τα Δωδεκάνησα. Γύρω και απέναντι από τον Μπιντώ έχουν πάρει θέσεις οι αντιπρόσωποι των συμμαχικών κρατών, και οι νικημένοι. Όλοι αυτοί έχουν έρθει στη γαλλική πρωτεύουσα, για να υπογράψουν τη Συνθήκη και να ευχηθούν, για την ειρήνη του κόσμου.
Από τούτη κιόλας τη μεγάλη στιγμή, τα Δωδεκάνησα αρχίζουν ν΄αναπνέουν τον αέρα της λευτεριάς και της ένωσης με την Ελλάδα. Κοντά είναι όμως και ο καιρός, που η Ιταλία και οι μεγάλες δυνάμεις θα επικυρώσουν τη Συνθήκη. Έτσι όλες οι υπηρεσίες των νησιών θα παραδοθούν στην ελληνική στρατιωτική διοίκηση.
3.3.09
Ο ΕΓΚΕΛΑΔΟΣ ΧΤΥΠΗΣΕ...ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΜΑΣ
Σεισμική δόνηση μεγέθους 5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε στις 12 το βράδυ στα Δωδεκάνησα, με επίκεντρο 300 χλμ. νοτιοανατολικά της Αθήνας στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κω και Αστυπάλαιας. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν πληροφορίες για ζημιές.
1.3.09
Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΥΜΝΟΣ !
Γυρνώντας από ένα συνέδριο ,όπου συζητήθηκαν οι τελευταίες παγκόσμιες εξελίξεις γύρω από την οικονομία και την προσπάθεια μερικών για την διάσωση ενός συστήματος που καταρρέει , "τόλμησα" να φέρω τους προβληματισμούς αυτούς όχι μόνον στην Ελληνική πραγματικότητα , αλλά και στην δική μου καθημερινότητα ...
Οι αποκαλύψεις βροχή ! Τράπεζες κολοσσοί , αποδεικνύονται γίγαντες με γυάλινα πόδια ... Οικονομίες κρατών καταρρέουν , γιατί στηρίζονται σε σάπια υπόβαθρα , άλλοτε εξ αιτίας προσώπων (διεφθαρμένοι αξιωματούχοι) και άλλοτε εξ αιτίας "ανύπαρκτου" προϊόντος ... Παροχή υπηρεσιών σε "θεωρητικά" προϊόντα ,χωρίς υπόσταση , χωρίς ουσία !
"Βασιλιάδες" της παγκόσμιας οικονομίας , που παρουσιάζονταν παντοδύναμοι στους θρόνους τους , με τα πλουμιστά ρούχα και τα πολύτιμα κοσμήματα τους , αποδείχτηκαν "επενδυμένοι" με ΑΕΡΑ κοπανιστό , και τα κοσμήματά τους φτηνές απομιμήσεις ! "Γυμνοί βασιλιάδες" !
Εκεί κατάλαβα ότι η γνωστή φράση " ο Βασιλιάς είναι γυμνός" , εκτός από διαπίστωση που κάποια στιγμή έρχεται στην επιφάνεια και όλοι την περιμένουμε για να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να "πάει ο κ
άθε κατεργάρης στον πάγκο του" , έχει και την αντίδραση του "βασιλιά" .
Τη στιγμή της αλήθειας , ΔΕΝ "καταθέτει τα όπλα" , ΔΕΝ παραδέχεται την ανικανότητά του , ΔΕΝ αναγνωρίζει τα λάθη του ! Αντίθετα εκβιάζει για "επί πλέον στήριξη" , προκειμένου να αποφευχθεί το ...χειρότερο .
Αλλά και στην καθημερινότητά μας , δεν συμβαίνουν τα ίδια ?
Δεν συναντάμε τέτοιους βασιλιάδες (ή βασίλισσες) στον επαγγελματικό ή κοινωνικό μας περίγυρο ?
Άτομα που αναρριχώνται σαν τους κισσούς , στηριζόμενοι στην εργασία των άλλων , που μας "φλομώνουν" στα παραμύθια και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η αυτοπροβολή και η διατήρηση της όποιας εξουσίας τους.
Αγανακτείς και φωνάζεις :
-Ο βασιλιάς είναι γυμνός ! ... και σένα τι σε νοιάζει ? Εσύ "πρέπει" να του κάνεις τις υποκλίσεις και να τον κολακεύεις , γιατί από αυτά ζει και αναπτύσσεται !
-Ο βασιλιάς είναι γυμνός ! ... ε , και ? Στην Ελλάδα είσαι "ότι δηλώσεις" ( το 'πε και ο αείμνηστος Γιάννης Τσαρούχης )
Κι ένα ωραίο πρωί , μόλις θα έχεις πλυθεί και θα'χει "φύγει η τσίμπλα" από τα μάτια , βλέπεις τα πράγματα καθαρά και μαζί και τη γύμνια του κάθε βασιλιά ...
ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ :
Γυμνοί βασιλιάδες , πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν !
...το πρωινό πλύσιμο βοηθάει να τους αναγνωρίζουμε !!!
Οι αποκαλύψεις βροχή ! Τράπεζες κολοσσοί , αποδεικνύονται γίγαντες με γυάλινα πόδια ... Οικονομίες κρατών καταρρέουν , γιατί στηρίζονται σε σάπια υπόβαθρα , άλλοτε εξ αιτίας προσώπων (διεφθαρμένοι αξιωματούχοι) και άλλοτε εξ αιτίας "ανύπαρκτου" προϊόντος ... Παροχή υπηρεσιών σε "θεωρητικά" προϊόντα ,χωρίς υπόσταση , χωρίς ουσία !
"Βασιλιάδες" της παγκόσμιας οικονομίας , που παρουσιάζονταν παντοδύναμοι στους θρόνους τους , με τα πλουμιστά ρούχα και τα πολύτιμα κοσμήματα τους , αποδείχτηκαν "επενδυμένοι" με ΑΕΡΑ κοπανιστό , και τα κοσμήματά τους φτηνές απομιμήσεις ! "Γυμνοί βασιλιάδες" !
Εκεί κατάλαβα ότι η γνωστή φράση " ο Βασιλιάς είναι γυμνός" , εκτός από διαπίστωση που κάποια στιγμή έρχεται στην επιφάνεια και όλοι την περιμένουμε για να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να "πάει ο κ
άθε κατεργάρης στον πάγκο του" , έχει και την αντίδραση του "βασιλιά" .Τη στιγμή της αλήθειας , ΔΕΝ "καταθέτει τα όπλα" , ΔΕΝ παραδέχεται την ανικανότητά του , ΔΕΝ αναγνωρίζει τα λάθη του ! Αντίθετα εκβιάζει για "επί πλέον στήριξη" , προκειμένου να αποφευχθεί το ...χειρότερο .
Αλλά και στην καθημερινότητά μας , δεν συμβαίνουν τα ίδια ?
Δεν συναντάμε τέτοιους βασιλιάδες (ή βασίλισσες) στον επαγγελματικό ή κοινωνικό μας περίγυρο ?
Άτομα που αναρριχώνται σαν τους κισσούς , στηριζόμενοι στην εργασία των άλλων , που μας "φλομώνουν" στα παραμύθια και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η αυτοπροβολή και η διατήρηση της όποιας εξουσίας τους.
Αγανακτείς και φωνάζεις :
-Ο βασιλιάς είναι γυμνός ! ... και σένα τι σε νοιάζει ? Εσύ "πρέπει" να του κάνεις τις υποκλίσεις και να τον κολακεύεις , γιατί από αυτά ζει και αναπτύσσεται !
-Ο βασιλιάς είναι γυμνός ! ... ε , και ? Στην Ελλάδα είσαι "ότι δηλώσεις" ( το 'πε και ο αείμνηστος Γιάννης Τσαρούχης )
Κι ένα ωραίο πρωί , μόλις θα έχεις πλυθεί και θα'χει "φύγει η τσίμπλα" από τα μάτια , βλέπεις τα πράγματα καθαρά και μαζί και τη γύμνια του κάθε βασιλιά ...
ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ :
Γυμνοί βασιλιάδες , πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν !
...το πρωινό πλύσιμο βοηθάει να τους αναγνωρίζουμε !!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)