ΤΡΕΜΕ , Ω ΑΙΓΥΠΤΟΣ !!!

Είναι να τρελλένεται κανείς μ'αυτά που συμβαίνουν και δεν παίρνουμε μυρωδιά !
Ο λόγος για τους γείτονές μας , τους Σκοπιανούς ... Τι σκαρφίστηκαν παλι ; Η τελευταία μεγάλη βασίλισσά τους ήταν λέει η Κλεοπάτρα !!! Ναι , σωστά καταλάβατε , αυτή της Αιγύπτου (Elizabeth Taylor) , που τα'χε με τον Ιούλιο Καίσαρα (Louis Calhern) αλλά αγαπούσε και τον Αντώνιο (Marlon Brando) ... Κανονικά θα έπρεπε αντί να γίνει εδώ αυτή η ανάρτηση , να γινόταν στο "Καλαμπουράκι" , αφού έτσι κι αλλιώς μόνο γέλιο μπορεί να προκαλέσει κάτι τέτοιο. Όμως , τα πράγματα είναι σοβαρά ! Η Ιστορία παραχαράζεται καθημερινά με την ανοχή και την ενθάρρυνση των "συμμάχων" μας . Κι εμείς τι κάνουμε ; ΤΙΠΟΤΑ ! Είμαστε "υπεράνω" ... Αποτέλεσμα αυτής της ανοχής είναι , μετά από τους διάφορους χάρτες της "Μεγάλης Μακεδονίας" , να εμφανίζεται στην επίσημη ιστοσελίδα τους (κάνε κλικ στην εικόνα για full size) ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Η ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ !
Σε κάτι ανάλογο , οι σύμμαχοι Αμερικάνοι τι θα έκαναν ; Τιποτα ; ΛΑΘΟΣ !
Έγινε κι αυτό ! Σε μία διαφήμηση γνωστού ποτού , απαγόρευσαν (απειλώντας με μποϋκοτάζ) την διαφήμηση , πριν αυτή ξεκινήσει ... Κάντε κλικ στην φωτογραφία για να το απολαύσετε !

555 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΜΩΣ , ΟΥΤΕ ΚΟΥΒΕΝΤΑ !

Πεντακόσια πενήντα πέντε χρόνια πέρασαν από τοτε πού ένας καινούργιος Εφιάλτης άνοιξε την Κερκόπορτα στούς Γενίτσαρους του Μωάμεθ του Β΄και κυριεύθηκε η Κωνσταντινούπολη!
"... Ο Σουλτάνος φωνάζοντας «Η Πόλη είναι δική μας», διέταξε τους γενίτσαρούς του να επιτεθούν εκ νέου και έκανε σημείο σε έναν λόχο που είχε γι’ αρχηγό του έναν γίγαντα, ονομαζόμενο Χασάν. Ο Χασάν άνοιξε τον δρόμο του με το σπαθί ως την κορφή του φράχτη και θεωρήθηκε ότι κέρδισε το βραβειο. Τον ακολούθησαν κάπου τριάντα γενίτσαροι. Οι Έλληνες έκαναν αντεπίθεση. Ο ίδιος ο Χασάν δέχτηκε ένα χτύπημα από πέτρα και έπεσε στα γόνατα και σκοτώθηκε και δεκαεφτά από τους συντρόφους του χάθηκαν μαζί του. Aλλά οι υπόλοιποι κράτησαν τις θέσεις τους απάνω στον φράχτη· και άλλοι πιο πολλοί γενίτσαροι έσπευσαν να ενωθούν μαζί τους. Οι Έλληνες πρόβαλαν πεισματώδη αντίσταση. Aλλά το βάρος του αριθμού τους απώθησε προς το εσωτερικό τείχος. Μπροστά απ’ αυτό ήταν μια άλλη τάφρος, η οποία είχε εκβαθυνθεί σε διάφορα μέρη, όταν έβγαζαν χώμα για τις επισκευές του φράχτη. Πολλοί από τους Έλληνες βρέθηκαν μέσα σ’ αυτές τις τρύπες από τις οποίες δεν μπορούσαν να βγουν εύκολα με το εσωτερικό τείχος πίσω τους. Οι Τούρκοι, πού ήταν τώρα στην κορυφή του φράχτη τους τόξευσαν καθώς βρίσκονταν χαμηλότερα και τους κατέσφαξαν. Σε λίγο πολλοί γενίτσαροι έφθασαν στο εσωτερικό τείχος και το ανέβηκαν χωρίς να συναντήσουν αντίσταση. Ξαφνικά, κάποιος κοίταξε απάνω και είδε τουρκικές σημαίες να κυματίζουν στον πύργο απάνω από την Κερκόπορτα. Τότε ακούστηκε η κραυγή «Η Πόλις εάλω!...»
ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΜΑΣ ΤΟ ΞΕΧΝΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΤΙΠΟΤΕ , ΕΜΕΙΣ ΑΣ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ !

6ο ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΧΟΡΩΝ

Ένα ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στην Παρασκευή Λ. (την δικιά μας Παρασκευούλα!) που έμαθε στην χορευτική ομάδα του Αθλητικού Οργανισμού Δήμου Βριλησσίων τους Καλύμνικους χορούς ( Ίσσο , Σούστα , Συρτό , Θυμαριώτικο ) έτσι ώστε να συμπεριληφθεί η ΚΑΛΥΜΝΟΣ στο 6ο Διαδημοτικό Φεστιβάλ παραδοσιακών χορών , που έγινε στο Θέατρο "Αλίκη Βουγιουκλάκη" των Βριλησσίων στις 25/5/2008 . Εκτός από την ίδια , στους χορούς της Καλύμνου συμμετείχε φιλικά και ο Παναγιώτης Θ. Η Παρασκευούλα όμως μας εξέπληξε όλους με την μελωδική φωνή της όταν τραγούδησε και "το Μαρούλι" ! ΜΠΡΑΒΟ !

Η Καλομοίρα , ο Διονύσης , ο Αλκιβιάδης και ο Χρήστος

Ας θυμηθούμε ένα παιχνίδι που όλοι κάποιες φορές έχουμε παίξει :

Τι σχέση μπορούν να έχουν αυτά τα τέσσερα άτομα μεταξύ τους ;

Απάντηση : … καμία ; ΛΑΘΟΣ !

Είναι τέσσερεις άνθρωποι που έκαναν πολλούς από μας να χαρούμε και να νοιώσουμε περήφανοι για διαφορετικό λόγο ο καθένας τους !

2^η ερώτηση : Πόσους από τους τέσσερεις γνωρίζει ο καθένας μας ;

Αν και φοβάμαι πως γνωρίζω την απάντηση , θα παραστήσω το «σκονάκι» και θα μαρτυρήσω το ποιός και το γιατί .

Αν όχι όλοι , οι περισσότεροι γνωρίζουμε το συμπαθέστατο κοριτσάκι που μας «χάρισε» την 3^η θέση στο μεγάλο (?) πανηγύρι -διαγωνισμό της EUROVISION .

Ίσως μερικοί να αναγνώρισαν και τον Διονύση Γραμμένο , τον ταλαντούχο Κερκυραίο κλαρινετίστα , που ήρθε πρώτος στον 14^ο Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό «Νέοι μουσικοί» της Eurovision και πάλι , με την διαφορά ότι οι κριτές ήσαν μουσικοί !

Σίγουρα λιγότεροι αναγνώρισαν τον Αλκιβιάδη Μπάη ,καθηγητή του ΑΠΘ και τον Χρήστο Ζερεφό Ακαδημαϊκό και πρόεδρο του Εθν. Αστεροσκοπείου Αθηνών , οι οποίοι είναι οι ΠΡΩΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ που βραβεύθηκαν με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης λίγες μέρες πριν !!!

Ένοιωσα την ανάγκη να παίξω αυτό το άχαρο παιχνίδι , μόνο και μόνο για να επισημάνω αυτή τη δικτατορία που όλοι βιώνουμε . Των μέσων μαζικής ενημέρωσης !

Όλα τα κανάλια μας ενημέρωναν επί 24ώρου βάσεως για το πώς είναι η Καλομοίρα , τι έκανε , τι είπε , τι φόρεσε (μέχρι και το στρίνγκ ανάποδα για γούρι ! ) , αλλά οι υπόλοιποι είτε πέρασαν στα ψιλά , είτε δεν ακούστηκαν καθόλου !

Και αναρωτιέμαι , τι είναι τελικά πιο σοβαρό ; Το προϊόν του Star system , ο μελετηρός λάτρης της μουσικής με το ατέλειωτο διάβασμα και την πρακτική ή οι σιωπηροί διανοούμενοι με την άοκνη , χωρίς τυμπανοκρουσίες προσπάθεια και συμβολή τους στην παγκόσμια ειρήνη ; Απλά , αναρωτιέμαι …

ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΝΟΣ ΜΕΣΟΥ ΝΕΟΥ

Mόλις τελείωσε η εκπομπή στην ΕΤ1 ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ (ναι αυτή που κόβεται, του κυρίου Κούλογλου). Ένοιωσα μεγάλη θλίψη και ντροπή που ζω στην Ελλάδα. Ίσως για πρώτη φορά μπήκα στη ψυχολογία και την αγωνία αυτών που ζουν (ζούμε) με 700 ευρώ. Την λογική "πρέπει να εργαστώ παραπάνω, για να καταφέρω ίσα ίσα να ζήσω" πώς να την δώσω στον εαυτό μου ως φυσιολογική; Που πήγε η ποιότητα ζωής; Η "πολυτέλεια" να δω παραπάνω από μια θεατρική παράσταση ή μια συναυλία τον χρόνο, γιατί δεν υπάρχει για μένα; Ντρέπομαι που μπαίνω στην λογική να εγκαταλείψω την χώρα μου για ένα καλύτερο αύριο, αλλά ίσως δεν έχω άλλη λύση. Ευτυχώς μου μένει ακόμα η περηφάνια των προγόνων μου.
Κύριοι, με τα λιγοστά που μου δίνετε μου παίρνετε πίσω το μέλλον, τα όνειρα, την ελπίδα.....αφού η ιστορία σας ανήκει σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε.
Καληνύχτα και ελπίζω απόψε να κοιμηθώ χωρίς να "ονειρευτώ" τα χρέη και το αβέβαιο αύριο!

ΛΟΓΙΑ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΝΔΡΩΝ

Στις 21 Ιανουαρίου 1961 , ο J.F. Kennedy στην εναρκτήρια ομιλία του , αμέσως μετά την ορκομωσία του σαν Πρόεδρος των Η.Π.Α. είπε :

« My fellow Americans , ask NOT what your country can do for you , ask what YOU can do for your country ! » δηλαδή «Φίλοι συμπατριώτες , ΜΗΝ αναρωτιέστε τι μπορεί να κάνει η Πατρίδα για σας , αναρωτηθείτε τι μπορείτε να κάνετε ΕΣΕΙΣ για τη Πατρίδα !»

Ας μην προσπαθήσω να δώσω μίαν ανάλυση για το νόημα αυτής της παραίνεσης και ας σκεφτούμε όλοι μας το νόημά της … Ας δώσει ο καθένας μας την δική του απάντηση , ΟΧΙ με λόγια αλλά με πράξεις !

Ave caesar! Morituri te salutamus!

"ΧΑΙΡΕ ΚΑΙΣΑΡΑ ! ΟΙ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΙ ΣΕ ΧΑΙΡΕΤΟΥΝ ! "
Με αυτή τη φράση οι μονομάχοι χαιρετούσαν τον εκάστοτε Καίσαρα , πριν ριχτούν στον αγώνα για την επιβίωση μέσα στις Ρωμαϊκές αρρένες ...
Έτσι εξασφάλιζε τον "άρτο και τα θεάματα" που χρειαζόταν ο λαός για να είναι ευχαριστημένος ... Με μία βασική διαφορά όμως ... ο λαός καθόταν στις κερκίδες !
Σήμερα ο λαός είναι ΜΕΣΑ στην αρρένα και πρέπει να παλέψει τα κάθε λογής θηρία για να επιβιώσει ! Ο λαός είναι αυτός που θα διασκεδάσει τον κάθε Καίσαρα που κάθεται στα θεωρεία με τους Πραιτωριανούς του , προσπαθώντας να κερδίσει τον "άρτο" του και να χαρίσει "θέαμα" ! Πρέπει όμως να θυμώμαστε ότι στη ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας , υπήρξε ένας Σπάρτακος και χιλιάδες άλλοι που τον μιμήθηκαν ! Ας βγάλει ο καθένας μας τον Σπάρτακο που κρύβει μέσα του , ας προσπαθήσουμε να πραγματοποιήσουμε τα όνειρά μας ... Ο Δον Κιχώτης πίστευε σε ιδανικά και τά'βαζε με ανεμόμυλους ! Εμείς ας πιστέψουμε ότι μπορούμε να τους νικήσουμε !

ΔΡΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ

Σήμερα άνοιξα την τηλεόραση μετά απο κανα μήνα αποχής.Διαπίστωσα το σάλο απο νοθευμένο μ ε ορυκτέλαιο ηλιέλαιο.Παραιτήθηκε ο πρόεδρος του ΕΦΕΤ και μάλλον όλα θα τελειώσουν εκεί.Αν αυτό συνέβαινε στο εξωτερικό θα παραιτούνταν οι αντίστοιχοι υπουργοί .Θα μου πείτε οτι αν παραιτηθουν θα αλλάξει κάτι;Θελω να ελπίζω οτι κάποια στιγμή θα μας κυβερνουν ανθρώποι με σχετικη εμπειρία στον τομέα που διοικούν.Αναρωτηθήκατε γιατί ότι αξιόλογο συμβαίνει γίνεται μετά απο εθελοντική ιδιωτική πρωτοβουλία;Το φαινόμενο ο κάθε ακατάλληλος για εύρεση εργασίας με όρους συναγωνισμού να βρίσκει καταφύγιο στο δημόσιο πρέπει να τελειώσει.Κύριοι κάντε κάτι σημαντικό για τον τόπο μας.Μόνο έτσι θα πιστέψει ξανά ο κόσμος σε εσας.Κουραστήκαμε να συζητάμε για τα ίδια προβλήματα είκοσι χρόνια τώρα.Είκοσι χρόνια μένουμε αμόρφωτοι,ανενημέρωτοι,με οικονομικά προβλήματα και με τάση επιδεινούμενη κάθε χρόνο.Παρακαλώ τα σχόλια σας.

Συμμετοχή στον εορτασμό για τα 55 χρόνια απο την ίδρυση του θεάτρου Δώρας Στράτου

Ξεκίνησε η προεοιμασία ("μπρόβες") για τη συμμετοχή μας στην εκδήλωση που θα γίνει για τον εορτασμό των 55 χρόνων από την ίδρυση του θεάτρου της Δώρας Στράτου (1953-2008) .
Η εκδήλωση θα γίνει στο θέατρο Δώρα Στράτου στην Πνύκα (Ακρόπολη-Φιλοπάπου) στις 2 Ιουνίου 2008 . Η παρουσία μας και μέσω αυτής η προβολή της Καλύμνου είναι πολύ σημαντική .
Ο οργανισμός του θεάτρου Δώρας Στράτου , είναι ένας καταξιωμένος πλέον θεσμός με την έντονη παρουσία του εδώ και 55 χρόνια στην προβολή του Ελληνικού λαϊκού πολιτισμού και της κληρονομιάς μας . Κάθε καλοκαίρι , χιλιάδες τουρίστες αλλά και Έλληνες , επισκέπτονται το θέατρο για να απολαύσουν μοναδικές βραδιές παραδοσιακών χορών απ' όλη την Ελλάδα .

Το "μουούρι"

"Σε γιορταστική ατμόσφαιρα η Ενωση Καλυμνίων Αττικής πραγματοποίησε την καθιερωμένη μεταπασχαλινή συνεστίαση, την Κυριακή 11 Μαΐου, με το «μουούρι» . Η φετινή εκδήλωση, στο πρώτο μέρος της, είχε και την παρουσίαση του φωτογραφικού λευκώματος του Νικόλα Σμαλιού «Οι ομορφιές της Καλύμνου» από τον κ. Σακελλάρη Ν. Τρικοίλη.
Την παρουσίαση προλόγισε ο πρόεδρος του Δ.Σ. της Ένωσης κ. Γιάννης Γιαλλάφος, καθηγητής παν/μίου και ακολούθησε η παρουσίαση από τον κ. Σακελλάρη Ν. Τρικοίλη. Ο ομιλητής εστίασε την ανάλυσή του σε τρία θεματικά κέντρα: α) το ήθος του καλλιτέχνη Ν. Σμαλιού, β) η αξία της καλλιτεχνικής φωτογραφίας του, και γ) γνωρίσματα της τέχνης του Ν. Σμαλιού. Τον ομιλητή διαδέχτηκε στο βήμα ο κ. Νικ. Σμαλιός, ο οποίος ευχαρίστησε, ονομαστικά, όσους τον βοήθησαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ή τον τίμησαν με προλογικό σημείωμα στο λεύκωμα."
(από την εφημερίδα ΑΡΓΩ της ΚΑΛΥΜΝΟΥ)
.... Καλά περάσαμε !
Αν και η απουσία των παιδιών του συλλόγου ήταν έντονα αισθητή !!!
Οπωσδήποτε , ο καθένας έχει τις δουλειές του,τα διαβάσματά του , τις προτεραιότητές του ... Όμως , οι εκδηλώσεις αυτές γίνονται για να ξεφύγουμε λίγο από τα καθημερινά , να 'ρθούμε λίγο πιό κοντά ο ένας με τον άλλον ,να επιβεβαιώσουμε ότι μας δένει κάτι διαφορετικό !
Δικαιολογημένα (ΙΣΩΣ) παραπονιόμαστε μερικοί ότι οι "πρεσβύτεροι" απουσιάζουν και αδιαφορούν για τις εκδηλώσεις που οργανώνονται απο τους νεότερους , αλλά μήπως ,λέω μήπως με αυτό τον τρόπο τους δείχνουμε ότι και μεις κάνουμε το ίδιο ? Ελπίζουμε, προσπαθούμε, θέλουμε να αλλάξουμε κάποια πράγματα στο σύλλογο ! Είναι αυτός ο τρόπος ο καλύτερος ? Ο Νικόλας ο Σμαλιός , νέο παλληκάρι κι αυτός , σίγουρα θα ένοιωθε καλύτερα αν έβλεπε την στήριξη ΚΑΙ από τα νέα παιδιά του συλλόγου , όπως θα νοιώσει και ο καθένας από μας οταν θα κάνει την προσπάθειά του κάποια στιγμή στο μέλλον και θα περιμένει κάποια αναγνώριση ... Πρέπει να επικροτούμε την προσπάθεια και να την στηρίζουμε , άσχετα από το αποτέλεσμα ! ΄Ετσι δίνουμε τη δυνατότητα να ανοίγουν φτερά και να γίνονται περισσότερες και καλύτερες προσπάθειες ... Άλλωστε , αυτό δεν είναι αυτό που θέλουμε ???

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που το πέρασμά τους απ' αυτόν τον κόσμο δίνει το μέγεθος του Μέτρου με κεφαλαίο και θαυμαστικό. Του Μέτρου, της γενναιότητας, της αξιοπρέπειας, της δύναμης, του ταλέντου, της εργατικότητας, της αξίας, της αφοσίωσης, της Αγάπης.

Ένας τέτοιος ήταν ο Γιάννης Μπουφίδης και το μέτρο που άφησε πίσω του για να υπολογίζουμε αυτές τις έννοιες είναι πολύ υψηλό. Ο Θεός τον πήρε πολύ νωρίς κοντά του, μάλλον γιατί τον ήθελε παραστάτη και άγγελό του, μήπως και γίνει αυτός ο κόσμος λίγο καλύτερος. Ο πόνος όμως για μας που μείναμε πίσω, χωρίς το Γιάννη μας πλέον, είναι αβάσταχτος. Καλό σου ταξίδι, Γιάννη μας, για τη γειτονιά των αγγέλων.

Ο "Γρηγοράκης" σου

Γρηγόρης Βαλτινός (από τον επικήδειο λόγο του)

Ο "Μεγάλος των Ορατορίων" έφυγε...

Τέτοιες ώρες τα λόγια είναι φτωχά για να εκφράσουν τον πόνο για τη μεγάλη απώλεια. Ίσως μόνο η μουσική του με το άφθαστο μεγαλείο της μπορεί να μας οδηγήσει λυτρωτικά σε αυτήν την υπέρβαση.

Ας τον θυμόμαστε ως τον σπουδαίο δάσκαλο της Βυζαντινής και Ευρωπαϊκής μουσικής. Τον απαιτητικό και τελειομανή μαέστρο. Τον πρωτοψάλτη με τη μοναδική φωνή και ερμηνεία. Τον σεμνό εργάτη της τέχνης, τον ιδεαλιστή και καινοτόμο δημιουργό. Τον αγέρωχο και ασυμβίβαστο που, μέσα από την πολύπλευρη και πολύπτυχη μουσική του παιδεία, περιφρόνησε το αγοραίο star system με όποιο κόστος, αρνούμενος να περιφέρεται ως οσφυοκάμπτης στα "αρμόδια" γραφεία των "εμπόρων" του πολιτισμού.

Και ας τον κατευοδώσουμε, επιστρέφοντάς του κάποια λόγια από το τελευταίο του προφητικό, θα λέγαμε, ορατόριο Ώρα Απιέναι: "Ήτανε όντως όσο ζούσε μνημείο ζωντανό. Κι έτσι θα τον κρατήσουμε στις μνήμες μας Σύντροφο, Δάσκαλο και Οδηγό".

Η Κάλυμνος θρηνεί

Πάλεψε ηρωικά. Ενάντια σε κάθε ιατρική πρόβλεψη. Με εκείνη την αξιοπρέπεια που χαρακτηρίζει ανθρώπους προικισμένους, διαφορετικούς, που η προσωπικότητά τους ακτινοβολεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη αυτού του κόσμου.

Κοίταζε το θάνατο περιπαικτικά και συνέχισε να μας χαρίζει τη τέχνη του.

Τούτο το Πάσχα οι ουράνιοι ψαλμοί του δεν ακούστηκαν στην Εκκλησία της Υπαπαντής.

Ο Θεός τον ετοιμάζει να τον πάρει κοντά του.

Ξημερώνει Πέμπτη του Πάσχα, Πρωτομαγιά και η Κάλυμνος θρηνεί.

Ο Γιάννης Μπουφίδης ταξιδεύει σε γειτονιές με θεϊκές μουσικές. Οι άγγελοι ανυπομονούν να τον δεχτούν και να απολαύσουν τη μουσική του.

Ο πόνος βαρύς, δυσβάσταχτος.

Για την οικογένεια του.

Για όλους τους μαθητές του, που δίπλα του μαθήτευσαν, έμαθαν, διδάχτηκαν.

Για τους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών που νοιώθουν πιο φτωχοί από ποτέ

Για όλη την Κάλυμνο.

Για όλους εμάς.

Αφιέρωμα στην Ελευθεροτυπία

Δις ιζ Κάλυμνος !!!